Klimaatactivisten maken handig gebruik van extreem natuurgeweld
De branden in Rusland en de overstromingen in Pakistan zijn koren op de molen van de klimaatactivisten. Zie je wel dat we gelijk hebben? Zie je wel dat het klimaat opwarmt door menselijk toedoen? Oh ja, kunt u nog een paar miljoen euro naar ons overmaken? Dan kunnen we weer ergens een KNMI'er tot hoogleraar benoemen.
Vorige week beschreef mijn collega Syp Wynia (gelukkig ben ik bij Elsevier geen roepende in de woestijn: ook Leon de Winter en Arendo Joustra hebben diverse malen kanttekeningen bij de klimaatgekte geplaatst) in zijn (papieren) column al hoe de opperklimaatalarmist van Nederland, Pier Vellinga, in het NOS-Journaal mocht kwaken dat de regen in Pakistan en de branden in Rusland de schuld waren van het broeikaseffect, van onszelf dus.
Roeptoeter
Interessant is ook wat er de afgelopen weken in de Volkskrant gebeurde. Die krant wordt naar mijn smaak elke dag beter (Bert Wagendorp bijvoorbeeld is vandaag weer goed op dreef en houdt u ook ene Natalie Righton in de gaten – groot journalistiek talent!) en is vaak beter dan NRC Handelsblad (mijn eigen krant, waar ik bijna tien jaar werkte). Maar op het gebied van het klimaat is de Volkskrant vaak de onkritische roeptoeter van het KNMI.
Pas stond er een vraag van een lezer afgedrukt. Waarom de Volkskrant niet de link durfde te leggen tussen klimaatverandering en de overstromingen in Pakistan plus de branden in Rusland. Komt dat toch omdat jullie een beetje bang zijn geworden door Climategate (de schandalen die er bijna een jaar geleden over het IPCC naar buiten zijn gekomen)?
Alsof deze vraag bij de redactie in het verkeerde keelgat schoot, kwam er een paar dagen later een groot verhaal waarin door Martijn van Calmthout, chef van de wetenschapsredactie en laten we zeggen goed bevriend met het KNMI, inderdaad een duidelijke link werd gelegd tussen het een en ander.
Intellectuele luiheid
Het is allemaal van een grote intellectuele luiheid. In de eerste plaats is het selectief. De afgelopen tamelijk strenge winter zag je niemand van de Volkskrant zich afvragen of het opwarmingsverhaal wel klopte. Terecht, want weer is iets anders dan klimaat.
Die ene winter zegt niet zoveel en zelfs twee achtereenvolgende winters waarin we hebben kunnen schaatsen zeggen weinig. Maar dan mag je ook de regen in Pakistan plus de branden in Rusland niet als argument aanvoeren.
Zonnevlekactiviteit
Er is bovendien een heel andere verklaring mogelijk, kunt u in de New Scientist (doorgaans even klimaatalarmistisch als de Volkskrant en NRC Handelsblad) lezen. Die heeft te maken met de nog steeds buitengewoon lage zonnevlekkenactiviteit – iets waarover ik op deze plek en in de papieren Elsevier veel heb geschreven.
De Engelse astrofysicus Mike Lockwood suggereerde in het voorjaar dat de magnetische activiteit van de zon (tot uiting komend in het aantal zonnevlekken) invloed zou hebben op de loop van de straalstroom die op 7 tot kilometer hoogte het weer aanstuurt. Die straalstroom zou door de lage magnetische activiteit van de zon geblokkeerd kunnen worden en dan heeft Europa 's winters doorgaans koude winters.
Extreem weer
Wat schrijft Lockwood binnenkort in het wetenschappelijk tijdschrift Environmental Research Letters? Dat zijn onderzoek over de afgelopen 350 jaar ook uitwijst dat een lage zonnevlekkenactiviteit de straalstroom ’s zomers kan blokkeren. Daardoor kan extreem weer ontstaan zoals overvloedige regenval op de ene plek (Pakistan) of zeer hoge temperaturen (en bosbranden) op een andere plek.
Het gaat me er helemaal niet of dit een juiste visie is maar ik vind het schandalig dat klimaatalarmisten als Vellinga of hun spreekbuizen niet melden dat er wellicht ook een andere, eveneens keurig wetenschappelijke, verklaring is voor het extreme weer in Pakistan en Rusland.
Weinig geblogd
PS U zult gemerkt hebben dat ik de afgelopen maanden nauwelijks heb geblogd. Dat kwam ook omdat een zieke 87-jarige vader veel van mijn aandacht en energie vroeg. Inmiddels is de situatie wat stabieler en ik hoop u dus wat vaker te kunnen verrassen met meningen dan wel inzichten. Oh ja, wat dit onderwerp betreft, ik las een aardige uitspraak over ouderdom bij een collega van mij, die voor het Haarlems Dagblad schrijft, Annalaura Molducci.
Van nul tot tachtig is het prachtig,
Van tachtig tot honderd is het bedonderd.