Doodmoe worden ze van de hele dag drukte
Omwonenden kunnen gek worden van de herrie van een kinderdagverblijf, maar wat dacht u van de baby’s en peuters zelf? Raken die niet ook over hun toeren als ze de godganse dag in een omgeving moeten verkeren waarin geen seconde stilte heerst? Hebben die niet ook af en toe gewoon behoefte aan rust, reinheid en regelmaat?
Natuurlijk wel. Een dag op de crèche put ze uit. Kijk maar eens hoe lamlendig en vervelend ze zijn als ze aan het einde van de middag met vader of moeder door de supermarkt sjokken, omdat er nog boodschappen gedaan moeten worden voor het avondeten. Totaal afgepeigerd zijn ze, vaak huilend, schoppend en scheldend, boos om niets.
Taboe
Iedereen ziet het, maar niemand durft er nog hardop iets over te zeggen. Want als hier één ding taboe is verklaard, dan is het wel de discussie of een paar dagen per week naar een druk kinderdagverblijf op zeer jonge leeftijd wel goed is voor de ontwikkeling van een kind.
Wie durft te opperen van niet, krijgt meteen de hele vrouwenbeweging over zich heen. Want die heeft ooit besloten dat kritiek op deze vorm van kinderopvang gelijk is aan kritiek op werkende moeders. Onzin natuurlijk. Vaders en moeders moeten de gelegenheid krijgen om te kunnen werken, maar hebben ook de dure plicht om na te denken wat de beste oplossing is voor hun kind.
Clichés
Dat nadenken gebeurt niet goed genoeg. Om de haverklap hoor ik clichés als dat het voor een baby en peuter leuk is om tussen veel leeftijdgenoten te zitten ‘want daar worden ze socialer van.’ Hoezo socialer? Dat is nooit bewezen en ook twijfelachtig.
De echte sociale ontwikkeling komt pas na een paar jaar op gang op de kleuterschool, als ze er geestelijk rijp voor zijn. In de eerste levensjaren hebben peuters wel af en toe behoefte aan iemand om mee te spelen, maar dat hoeven dan niet meteen tien andere peuters te zijn, drie tot vijf lange dagen per week.
Educatief
Nog een cliché: een kinderdagverblijf zou ook goed zijn voor de intellectuele ontwikkeling van kinderen, ‘want ze doen er allerlei leuke educatieve dingen’.
Ook dat is onbewezen en twijfelachtig. Als je blokkentoren om de haverklap omgeschopt wordt en je duplokasteel platgereden door een wegpiraat op een driewieler, dan geef je het al snel op. Dan ga je als peuter ook maar rondrennen en schreeuwen in plaats van je ergens op te concentreren.
Onrustig
Onderzoek heeft uitgewezen dat crèchekinderen later in hun puberteit gemiddeld onrustiger zijn en zich minder goed kunnen concentreren. Dat verbaast me niks als je in de eerste jaren van je leven, waarin de hersenen belangrijke ontwikkelingen doormaken, voortdurend drukte om je heen hebt.
Dus in plaats van deze collectieve kinderbewaarplaatsen heilig te verklaren en iedere vorm van argwaan en kritiek weg te schelden, zou er eens wat meer langlopend en grondig onderzoek gedaan kunnen worden naar de effecten van deze vorm van opvang op de geestelijke ontwikkeling van kinderen.
Schokkend
En het kan ook geen kwaad om, vooruitlopend op de schokkende conclusies, als ouders alvast serieus na te gaan denken over goede alternatieven. In plaats van de kop in het zand te steken en zogenaamd maar niet te begrijpen waarom je peuter zo vaak moe, huilerig, boos en onhandelbaar is.