De Griekse minister van Financiën Evangelos Venizelos (rechts)
Een persconferentie na middernacht bergt al het gevaar in zich dat niet alle informatie helder over komt. Als die persconferentie ook nog wordt gegeven door de Luxemburger Jean-Claude Juncker wordt het er allemaal niet helderder op. Zeker niet als de uit te dragen boodschap ook nog bewust vaag wordt gehouden.
De ministers van Financiën van de zeventien eurolanden vergaderden gisteravond in Luxemburg zeven uur over het Griekse debacle. De enige heldere uitkomst was dat toestemming voor uitbetaling van de volgende tranche van 8 miljard euro aan de Grieken is uitgesteld tot november. Dat het nog even zou duren wisten we trouwens al, alleen nu een paar weken langer dan gedacht.
Onnavolgbaar
Verder wordt de saga rond de aanpak van de schuldencrisis steeds onnavolgbaarder. De Finnen hadden op 21 juli bedongen dat ze een onderpand van de Grieken zouden krijgen, maar toen bleek dat dit om een miljard euro zou gaan, kwamen de andere landen in opstand. Nu is het verkrijgen van een onderpand zo onaantrekkelijk gemaakt dat andere landen – Nederland! – het wel uit hun hoofd laten er een te vragen.
En de Finnen dan? Zijn die dan gek? Nu al valt te voorspellen dat het Finse parlement hiertegen in opstand komt. Het was veelzeggend dat CDA-minister Jan Kees de Jager (Financiën) gisteravond, geheel tegen zijn gewoonte, geen persconferentie hield. Vervolgens liet hij vanochtend weten dat Nederland maar beter geen onderpand kan vragen. Lastige vragen ontwijkend.
Verbloemen
Het is wel duidelijk dat complexe technische foefjes de barre werkelijkheid moeten verbloemen: de ministers komen er gewoon niet meer uit. Al maanden wordt gesproken over het toekennen van meer ‘vuurkracht’ aan het Europees noodfonds, waarin 750 miljard euro zit, maar waar met veel pijn en moeite maar 440 miljard uit kan worden besteed.
Juncker, zelf premier van het rijke Luxemburg, verzekerde dat scenario’s over een Grieks bankroet of Grieks vertrek uit de euro niet aan de orde zijn.
Griekenland zal dus koste wat het kost worden gered - om erger te voorkomen. Maar 'dat koste wat het kost' begint wel steeds dramatischer vormen aan te nemen nu de politici zich in steeds vagere taal uiten om hun besluiteloosheid te verhullen.
Imstemming
Ook het kabinet is niet van zonden vrij. De Tweede Kamer houdt deze week de algemene financiële beschouwingen. De Nederlandse bijdrage aan de Griekse redding zal daar ongetwijfeld aan de orde komen, maar niet met een wetsvoorstel of een ander helder plan. De Tweede Kamer zal impliciet instemmen met de alsmaar oplopende steun aan Griekenland.
Zo kan het gebeuren dat Nederland de garanties voor de Griekse redding in de boekhouding opneemt met een garantieplafond van 100 miljard euro.
Hiernaar gevraagd zei De Jager gisteren, bij aankomst bij het Luxemburgse congrescentrum, dat de garanties over dertig jaar worden uitgesmeerd en daardoor uitkomen op 100 miljard. Dit is een kwestie van netjes boekhouden, zei zijn woordvoerder later: de rentegaranties worden meegenomen in het plafond.
Immense schuld
Hoe dan ook, het begint er steeds meer op te lijken dat toekomstige generaties worden opgezadeld met een immense schuld. Tenzij de Grieken hun land plotseling in razend tempo de moderne tijd binnenleiden.
Maar met een minister – Evangelos Venizelos van Financiën – die roept dat de Grieken een trots volk zijn die niet tot zondebok van Europa willen worden bestempeld, schiet het voorlopig niet op.
Venizelos moet zijn werk doen: de gigantische overheidsbezittingen privatiseren, een kadaster en een functionerende belastingdienst instellen en zorgen dat het land eindelijk gaat produceren.
Op hoop van zegen voor de toekomstige generaties in en buiten Griekenland.