De Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble
Een groene grasmat geeft het stationsplein in Luxemburg-stad een parkachtig aanzien. Of het zondag gelegde grastapijt is bedoeld voor de ministers van Financiën van de Europese Unie (EU), is de vraag.
Die rijden met hun chauffeurs vermoedelijk meteen naar de Kirchberg verderop in de stad.
Vandaag bespreken de zeventien ministers er voor de zoveelste keer de Europese schuldencrisis. Morgen voegen de ministers van de tien overige EU-landen zich bij het gezelschap voor andere financiële zaken.
Duikeling
Doorbraken worden in Luxemburg niet verwacht, en toch lijkt het opnieuw een week van de waarheid te worden. De Griekse regering gaf zondagavond het startschot: de met de EU, de Europese Centrale Bank (ECB) en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) gemaakte bezuinigingsafspraken worden niet gehaald. De beurzen in Azië en later in Europa reageerden navenant, namelijk met een duikeling.
De trojka van EU, ECB en IMF bekijkt deze week hoe Griekenland vordert met zijn hervormingen en bezuinigingen, maar als de Griekse regering nu al laat weten de doelstellingen niet te halen, lijkt dat werk voor niets.
Het is de vraag of de Grieken de volgende tranche van 8 miljard euro uit het in mei 2010 afgesproken steunpakket van 110 miljard euro deze maand uitbetaald krijgen. Daarover kunnen de ministers van Financiën vandaag niet beslissen, omdat de trojka immers nog bezig is met zijn Griekse verkenningen.
Daarom komen de ministers op 13 oktober weer bijeen. Dan zal vermoedelijk blijken dat de Grieken het geld alsnog krijgen, want op de grote kladderadatsch zit niemand te wachten.
Onderpand
Maar dan nog is de crisis niet bezworen. Want Griekenland heeft meer geld nodig. Over de nieuwe steun van 109 miljard euro waartoe de regeringsleiders 21 juli besloten is ook het laatste woord nog niet gezegd, gezien het nog immer omstreden Finse onderpand.
Op 17 en 18 oktober treffen de regeringsleiders elkaar weer in Brussel. Dan zal ook de nu onzichtbare Herman Van Rompuy, voorzitter van de Europese Raad van regeringsleiders, weer opduiken. Hij komt dan met nog eens nieuwe maatregelen om toekomstige crises te bestrijden. Een oplossing voor de lopende crisis gaat ook zijn pet te boven.
Ineffectief
Voor die tijd zullen de Franse president Nicolas Sarkozy en de Duitse bondskanselier Angela Merkel weer het nodige voorwerk doen. Maar dit tweetal is afgelopen anderhalf jaar zo ineffectief opgetreden, dat daar geen wonderen van te verwachten zijn. Oktober zal dus ook wel niet de maand van de waarheid worden.
Op 3 en 4 november komt de G20 onder voorzitterschap van Frankrijk bijeen in Cannes. Ook daar staat de crisis op de agenda. Zelfs een ouderwets hyperactieve Sarkozy zal er geen mirakel kunnen verrichten.
Opkrikken
Economen roepen dat het zo niet langer kan, maar een echt antwoord, behalve het maar blijven opkrikken van het Europese noodfonds EFSF, heeft niemand. Dat fonds verder verhogen, is politiek onhaalbaar, gezien de moeite die het nu al kost om de verhoogde garantiestelling in alle zeventien eurolanden goedgekeurd te krijgen.
Daarom wordt nu gekeken naar gekunstelde mogelijkheden, zoals koppeling van het fonds aan de ECB, om zo de vuurkracht te vergroten en eventueel zelfs landen als Spanje en Italië te helpen.
De eurolanden lopen langzamerhand tegen de grenzen van het mogelijke aan. De Europese regels zijn niet geëigend voor een crisis als deze. De Duitse minister van Financiën Wolfgang Schäuble schreef afgelopen weekeinde in Welt am Sonntag dat er maar een oplossing is voor de crisis: meer Europa.
In eigen land heeft hij daarmee al lof gekregen van de nota bene eurokritische coalitiepartner FDP. Maar volgens leidende politici van zusterpartij CSU begeeft de CDU-minister van Financiën zich hiermee volstrekt op de verkeerde weg. Een visie die menige euroscepticus zal delen.