De Syrische president Assad waarschuwt het Westen
In Syrische steden smeekten de burgers om een no-flyzone. Dit is de tweede keer in de recente geschiedenis dat een islamitisch Arabisch volk ongelovigen vraagt om bescherming tegen hun eigen staat.
Een no-flyzone kan slechts door de NAVO worden gehandhaafd. Afgelopen vrijdag kwamen in de Syrische steden tientallen burgers om.
Breuklijn
Bashar al-Assad, de tiran van Syrië, waarschuwde in een interview met The Daily Telegraph dat als het Westen militair ingrijpt in Syrië, ‘dit een aardbeving veroorzaakt die de hele regio vernietigt. Syrië is de breuklijn en als je met de grond speelt, veroorzaak je een aardbeving.'
Is Syrië een breuklijn? Assad waarschuwde dat als zijn regime valt, ‘tien keer Afghanistan’ zal ontstaan in het Midden-Oosten. Is dat grootspraak? De val van Assads regime zal niet tot ‘tien keer Afghanistan’ leiden. Zelfs in geval van een burgeroorlog zal Syrië in slechts twee gebieden worden opgedeeld: een voor de minderheid en een voor de meerderheid.
Syrië is al een Afghanistan aan het worden. Steeds vaker deserteren soldaten en officieren uit het Syrische leger. Volgens The New York Times heeft Turkije al een kamp, een kazerne, ingericht voor de gevluchte Syrische officieren. Het nieuwe leger heet het Vrijheidsleger van Syrië. Het zal waarschijnlijk vanuit Turkije gaan opereren.
Salafisme
Het islamitische Iran is erg teleurgesteld in Turkije. De Turkse premier Erdogan kiest voor zijn salafistische broeders - maar ze zullen uiteindelijk moeten samenwerken.
Volgens de laatste berichten zijn vorige week twintig Syrische militairen omgekomen, die trouw waren aan Assad. Ze zijn omgekomen in een vuurgevecht met het Vrijheidsleger van Syrië. Dit is een belangrijk politiek feit en de reden dat Assad voor het eerst een interview geeft aan een westerse krant. Hij is erg bezorgd. De NAVO bevindt zich immers niet ver van Syrië; buurland Turkije is een belangrijk NAVO-lid.
De gebeurtenissen in Syrië moeten niet los worden gezien van de toekomst van Irak. In Bagdad onderhandelden de Amerikanen en de Irakezen over de aanwezigheid van het Amerikaanse leger in Irak. De Iraakse regering leunt op de sjiitische partijen, die willen dat de Amerikanen vertrekken. Daarom waren de onderhandelingen niet eenvoudig voor de regering van Nouri Al-Maliki. Wat was het probleem?
Streng gestraft
De Amerikanen eisen overal ter wereld immuniteit voor hun militairen. Mocht een Amerikaanse soldaat een misdrijf plegen, dan wordt hij niet door het gastland, maar door de Amerikaanse militaire rechtbank berecht. Deze regeling geldt overal voor de Amerikaanse strijdkrachten.
Daarmee willen de Amerikanen situaties voorkomen waarbij hun militairen door politiek gemotiveerde rechters of aanklagers worden berecht. De ervaring leert dat alle Amerikaanse militairen die een misdrijf plegen, streng worden gestraft door de Amerikaanse rechters.
De Iraakse regering kan deze immuniteitsclausule niet ondertekenen - en dat heeft een historische reden. De discussie rond de immuniteitsclausule was in de jaren zestig van de vorige eeuw juist de aanleiding voor onrust in Iran.
Ayatollah Khomeini kwalificeerde deze regeling voor de Amerikaanse militairen in Iran als een capitulatie. Wanneer een Amerikaanse misdadiger niet op Iraanse bodem door een Iraanse rechter mag worden berecht, capituleert de sjah - volgens Khomeini - voor de Amerikaanse macht. Khomeini concludeerde dat de sjah een handlanger is van Israël en de Verenigde Staten.
Khomeini's aanhangers kwamen in opstand. De ayatollah werd verbannen en de opstand werd keihard neergeslagen. Dat was het begin van de islamitische revolutie, die pas aan het eind van de jaren zeventig van de vorige eeuw echt zou ontluiken.
Ayatollahs
De Iraakse regering - beïnvloed door ayatollahs - aanvaardt de immuniteitsclausule niet. De Amerikaanse regering kondigde daarom aan dat in 2012 een einde zou komen aan de Irak-missie. Bij seculiere en soennitische groepen in Bagdad is nu paniek uitgebroken.
Ze zijn bang dat hun land, na het vertrek van de Amerikanen, volledig in handen van de door Iran gesteunde fundamentalisten zal vallen. Zou de Amerikaanse president Obama in staat zijn om de Irakezen op andere gedachten te brengen? Ik betwijfel het.
En Assad hoopt dat de Amerikanen vertrekken. Daarmee zou de regionale macht van het islamitische Iran (een politieke en militaire vriend van Assad) toenemen.
Syrië negeert de eisen van de Arabische Liga. De Liga neemt onder druk van Saoedi-Arabië beslissingen ten gunste van de Amerikanen. Maar Saoedi-Arabië is bang dat als Irak niet langer door de Amerikanen wordt gecontroleerd, de radicalisering en de islamitische revolutie zich zullen voortzetten in Saoedi-Arabië en Bahrein.
De Arabische storm kan een onverwachte wending krijgen. Een omwenteling die Saoedi-Arabië en de Verenigde Staten niet zou bevallen.