Sommige Turks-Nederlandse jongeren leven nog in het verleden
Niet alleen oudere Turkse Nederlanders willen nog wel eens in het verleden leven, sommige Turks-Nederlandse jongeren kunnen er ook wat van. Her en der werd in kranten benadrukt dat de demonstratie in Den Haag tegen de PKK vreedzaam was, maar dat viel vies tegen.
Terwijl een van de organisatoren het had over het recht op vreedzaam demonstreren, scandeerden wat demonstranten (Grijze Wolven?) even verderop leuzen, waarbij die over ‘afmaken’ nog tot de vriendelijkste behoorden.
Rellen
Voorts kan worden gesteld dat slechts de aanwezigheid van veel politie een kleine meute heethoofden ervan weerhield om eens lekker te gaan rellen in de Haagse binnenstad. Koopzondag of klap-ver-koopzondag? Later schijnt het rond het Hobbemaplein nog wél bal te zijn geweest, met enkele arrestaties tot gevolg.
Van mij hoeven mensen hun afkomst heus niet te verloochenen, maar conflicten uit het land van herkomst lijken me niet direct goede importwaar. Misschien kan de PvdA onder leiding van Kamerlid Martijn van Dam hier eens een vreedzame studiedag aan wijden, met de Turkse en Koerdische achterban en wat beveiligers.
Overigens zijn conflicten tussen Turken en Koerden ook niet geheel nieuw, hetgeen ik vrijwel nergens benadrukt zag. Zo herinner ik me dat oud-burgemeester Wim Deetman (CDA) van Den Haag eens een cordon rond de stad liet leggen, om te verhinderen dat ze onderling kwamen matten in de residentie.
Vooroordelen sneuvelen
Het kan ook anders. Een paar wijken verderop stond een Nederlandse vrouw van Koerdische afkomst tussen de 'ballen' van HBS een voetbalwedstrijd te fluiten; een vlotte meid, die wel tegen een stootje kon. Letterlijk en figuurlijk eens een leuk gezicht! Ze deed in dit geval wat vooroordelen sneuvelen - al ken ik wel meer moderne Turkse en Koerdische vrouwen.
Nadat ze met keepen twee keer haar pols had gebroken, was ze maar scheidsrechter geworden, vertelde ze me na afloop van de wedstrijd. De Turkse voetbalcompetitie volgde ze niet. In het dagelijkse leven werkt ze voor een ooglaserkliniek, maar nee, dat is geen Turkse firma.
Ze had een gele kaart gegeven aan een speler die 'kankerbitch' - typisch, zo’n Nederengelse scheldvariant - tegen haar riep, maar had hiervoor ook best rood kunnen trekken, gaf ze zelf aan. Ze wil graag hogerop, in zowel maatschappij als voetbalsport, en is volop bezig met haar toekomst hier.
Marcouch
Ik zou graag een kaart willen geven aan die Turkse Nederlanders die nog voortdurend bezig zijn met Turkije en achterom kijken. Zoals PvdA-Kamerlid Ahmed Marcouch stelt dat Koerden in Turkije terrorisme moeten afzweren, zouden dichter bij huis sommige Turkse Nederlanders eens hun overdreven nationalistische gevoelens voor Turkije - waar ze soms niet eens geboren zijn - moeten matigen. Mensen die dat niet willen, moeten lekker in Oost-Turkije gaan vechten. Geert Wilders kan aan het Turks nationalisme overigens nog een aardig puntje zuigen.
Zijn er anderzijds in Nederland PKK-gebouwen waarin onwettige zaken plaatshebben, dan moet de Nederlandse overheid die aanpakken en desnoods sluiten, en niet wegkijken tot er een incident plaatsvindt. Ingrijpen dus, voordat de zaak uit de klauwen loopt.
Dat past natuurlijk niet bij het beeld dat alle allochtonen één 'happy family' zijn, zoals links het graag voorstelt, maar dat is dan jammer. Een scheidsrechter die altijd maar wegkijkt, brengt geen wedstrijd tot een goed einde, zo weet ook de charmante voetbalscheidsrechter Juliette, die wél optreedt als dat nodig is.