door
Liesbeth Wytzes
1 dec 2011
In het leger wordt een jongen een man
Gisteren keek ik naar Pauw & Witteman. Daar was de Antilliaanse documentairemaker Wensly Fransisco te gast. Fransisco heeft een documentaire gemaakt over zonen die zonder vaders opgroeien, een groot kwaad in de streken waar hij vandaan komt.
Dit fenomeen heet in de sociologie het Caribisch model: moeders die een aantal kinderen van verschillende vaders alleen moeten opvoeden.
Zwaar werk en niet leuk - niet voor die moeders en niet voor de zoons.
Vooroordeel
Ik had nog nooit van hem gehoord en moest een vooroordeel tegen Antillianen wegwerken: ik dacht namelijk dat die of heel gemeen zijn of heel erg anti-Nederlands. Maar deze man was ontzettend leuk, grappig en bovendien eerlijk.
Zijn film gaat over het verdriet van die jongens die zonder vader opgroeien, van wie hij er uiteraard een was. Er zat een andere Antilliaan in de zaal, die desgevraagd vertelde dat ook hij geen vader had ‘op dit moment’.
Beter leven
Wensly Fransisco vertelde dat hij vooral tot een ander, beter leven was gekomen dankzij de tijd die hij in het leger had doorgebracht.
Daar had hij een militair ontmoet van wie hij zelfs de naam nog wist en die had zich ontpopt tot substituut-vader. En die had hem het inzicht gegeven dat je je leven zelf vorm moet geven. Want Fransisco was iemand die de schuld graag bij anderen legde. Net als zijn vrienden overigens, vertelde hij.
Camaraderie
Als je een vaderfiguur zoekt, en zo te horen zijn er nogal wat jongens die dat doen, dan is het leger inderdaad een geweldige plek.
Het moet voor die jongens, die louter en alleen door vrouwen worden omringd, een enorme opluchting zijn om in zo’n extreem mannelijke wereld terecht te komen, met de camaraderie en horse play die daarbij hoort.
Ik hoor op de sportschool vaak met afgunst hoe gezellig mannen het daar in de kleedkamer hebben, veel leuker dan de vrouwen. Daar heerst een ijzig zwijgen en loert iedereen alleen maar naar elkaar om te zien wie het lelijkst is.
Zaakjes
Herinvoering van de dienstplicht heeft alleen maar voordelen. We lezen hoe Turkse Nederlanders in de rij staan om onder die dienstplicht uit te komen. Dat moeten ze helemaal niet doen, het is juist goed!
Stoute jongetjes leren er manieren, discipline en hard werken. En ze hebben iets te doen, altijd beter dan omhangen en je bezighouden met semicriminele zaakjes. De meeste andere jongens vinden het heel erg leuk om soldaatje te spelen, dus die doe je er ook een plezier mee. Ze kunnen er alleen maar van leren, desnoods om zich aan te passen.
Luilak
In het grote geheel is het ook handig, want volgens de Franse minister van Buitenlandse Zaken Alain Juppé ontstaat er ‘chaos’ als de euro valt, en dan kun je maar beter over een goed getraind leger beschikken.
Hoe vaak is al niet gebleken dat strenge opvoedmethodes goed uitwerken? In het leger krijg je dat allemaal. In het fascinerende programma Obese is te zien hoe een dikke luilak opknapte van 24 uur in het Amerikaanse leger – een harde leerschool overigens.
Dat brengt me op het laatste voordeel: die jongens trainen zich een ongeluk en zien er na een jaar dienstplicht geweldig uit, met een sixpack van heb ik jou daar. In Suriname wordt gewerkt aan de herinvoering van de dienstplicht. Dat moesten wij ook maar weer eens doen.