Merkel rept over een Europese economische regering
De Europese top stond in het teken van een Frans-Duits concurrentiepact dat slecht viel bij de Europese leiders. Het pact is ook helemaal niet nodig om de euro te redden
De Fransen willen al lang dat er een Europese economische regering komt, maar wat de Fransen daarmee precies bedoelen is onduidelijk. Maar nu de Duitsers er opeens over beginnen, slaat de schrik menige Europees leider om het hart.
Met vier deelstaatverkiezingen dit jaar is bondskanselier Angela Merkel het beu om alleen betaalmeester van Europa te zijn. Ze wil de zweep erover: de concurrentiekracht moet omhoog en daartoe moeten de lidstaten van de Europese Unie zich spiegelen aan de allerbeste.
En wie de beste is, tonen de economische data. Dat is Duitsland. Het Wirtschaftswunder is weer helemaal wat het voor de hereniging was. Hoe is dat zo gekomen? Door keihard saneren. De sociale zekerheid ging op de schop, de lonen werden gematigd en de pensioengerechtigde leeftijd ging omhoog.
Soevereiniteit
En daar moet de rest van Europa een voorbeeld aan nemen, vindt Merkel. Daarom wil ze een concurrentiepact met normen voor belastingen, loonontwikkeling en pensioengerechtigde leeftijd. Stuk voor stuk gebieden die nu nog behoren tot de nationale bevoegdheid. Merkel was er tijdens de top van Europese regeringsleiders vorige week snel bij om te zeggen dat van overdracht van soevereiniteit geen sprake was.
Ze had toen net uren om de tafel gezeten met boze collega's die vreesden macht uit handen te moeten geven. De Esten hebben nu niet eens vennootschapsbelasting, de Ieren een laag tarief, zouden die nu opeens het Duitse tarief moeten overnemen?
Tendens
Zelfs Merkels bondgenoot, Nicolas Sarkozy, benadrukte dat het niet ging om exacte normen, maar om ‘een tendens’. De Franse president heeft zelf zijn landgenoten maar amper kunnen overtuigen van een geringe verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd.
Dat Merkel Europa concurrerender wil maken is begrijpelijk: door de opkomst van landen als China en India dreigt de Europese Unie, nu nog het grootste handelsblok van de wereld, een dwerg te worden. Maar waarom zouden voor meer concurrentiekracht Europese normen, nodig zijn? Om het beste uit zichzelf te halen, hebben lidstaten toch geen Brusselse leiband nodig. Dat moeten ze op eigen kracht doen. Dat is nog beter voor de onderlinge concurrentie ook.
Redden
De euro kan ook alleen maar in stand blijven als de eurolanden hun eigen huishouden op orde brengen. Ze kunnen best van elkaar leren, maar Frans-Duitse dictaten zijn niet nodig. Veel noodzakelijker is dat lidstaten afspreken elkaar nooit meer te zullen redden.
Begrotingszondaars, slappe leiders die geen harde maatregelen durven nemen, die de begroting uit de hand laten lopen of de huizenmarkt laten exploderen, moeten zelf op de blaren zitten. Dat zal ze meer leren dan vage concurrentienormen, waar zich vervolgens toch weer niemand aan houdt.