De ontploffing in de kerncentrale Fukushima
Verwoestend is de aardbeving die Japan heeft getroffen. Als een monster bewoog zij de zee. Tsunami is een Japans woord. Auto’s, huizen, vliegvelden, vliegtuigen dreven als legosteentjes op het water.
Modderig en zwart was het allesverwoestende water Een angstaanjagend beeld! En we weten nog steeds niet hoeveel mensen zijn omgekomen door deze natuurramp.
Fanatici
Er zijn nu zeker fanatici in de kerken, tempels en moskeeën die in deze verwoestende natuurramp de wil van God herkennen.
Zou God dit gewild hebben? Wat is de relatie tussen God, tsunami, aardbeving en andere rampen? De fanatici zullen in deze ramp de goddelijke waarschuwing zien. Dit is wellicht de laatste waarschuwing. De volgende ramp is geen waarschuwing meer.
Dit zijn enkele gedachten die dezer dagen bij fanatici opkomen, de ouderwetse fanatici die al een paar duizend jaar bij elke ramp de komst van de Apocalyps voorspellen.
Kerncentrales
Er zijn ook moderne fanatici: het nieuwe type gelovigen dat de mens als de voornaamste oorzaak van alle rampen ziet.
Natuurlijk kunnen de milieufanatici niet beweren dat deze aardbeving en tsunami door de mens zijn veroorzaakt. Maar ze zullen wel beweren dat de echte ramp de kerncentrales zijn.
Want door de aardbeving en de tsunami beven ook de kerncentrales. Daardoor maken we ook een echte ramp mee, namelijk een nucleaire ramp.
Gehoopt
Fanatici hopen en bidden in zekere zin dat die ramp zich voordoet. Het leven van een fanaticus zonder een aanwijsbare ramp is rampzalig en zinloos. Een ramp brengt een existentiële angst teweeg. En existentiële angst is de schepper van een fanaticus.
Er zijn ook nuchtere mensen. Die noemen wij wetenschappers. De kerncentrales van Japan hebben min of meer bewezen dat de veiligheidsmaatregelen van afgelopen dertig jaar hebben gewerkt. Ze zijn automatisch uitgevallen. De kerncentrale die dreigde een nucleaire ramp te veroorzaken, was een oud model dat over een paar maanden zou worden gesloten.
Catastrofe
Nu is hij definitief dicht. Dit neemt niet weg dat de wetenschappers zich moeten blijven bekommeren om de veiligheid van nucleaire centra. Hoe dan ook, het is te hopen dat zich in Japen niet opnieuw een nucleaire catastrofe voordoet.
Deze ramp toonde ook de kracht van ontwikkelde kapitalistische landen in omgang met dit soort onmenselijke toestanden. We zien dramatische beelden, maar niet de wanhopige emoties die zich bij de laatste tsunami in Zuid-Oost Azië voordeden.
Jammer
Jammer voor de hulporganisaties! De Japanners bepalen zelf wel wanneer en van wie ze hulp nodig hebben. Een ontwikkeld kapitalistisch land leeft onder het regime van democratie en mensenrechten.
Een democratische rechtsorde is in staat om de gevolgen van een ramp op te vangen. Dat kunnen we niet zeggen van al die ondemocratische achtergebleven landen. Deze ramp kan, met alle afschuwelijke gevolgen van dien, zelfs kansen bieden. Kansen?
Werkgelegenheid
Ja, de verwoestingen moeten worden hersteld. En dit leidt tot werkgelegenheid en groei van de economie. Nucleaire wetenschappers zijn nu beter in staat om de veiligheid van kernreactoren aan de hand van de Japanse werkelijkheid te onderzoeken. Ten slotte stimuleren rampen de saamhorigheid, die voor de instandhouding van een collectieve moraal essentieel is.
Nee, we mogen niet blij zijn met een ramp. Vele levens zijn verwoest. Hier wordt alleen aangegeven hoe de rationele werkelijkheid onverwoestbaar is.
Triest gestemd
Is iedereen op aarde echt triest gestemd met deze ramp? Er is ook nog een man, een politicus die enorm blij is met deze ramp. Hij heeft al een paar keer Allah bedankt voor dit verwoestende geluk dat hem heeft getroffen.
Wie dat is? De kolonel natuurlijk. Khaddafi is ongelooflijk blij dat hij en zijn regime niet meer het wereldwijde nieuws bepalen. Weet u nog waar Benghazi ligt? Nee, maar u weet wel waar Fukushima ligt.
Kwetsbaar
Dichters begrijpen precies wat een ramp doet met een mens en waarom een mens zo kwetsbaar is. De mens is een klein en kwetsbaar fenomeen:
De mens,
opgewerkt, opgevoed in het windsel van de nacht;
een zanger in de wimpers van dageraad;
een vluchtige schaduw,
een bloem
aan het opbloeien
aan het gaan
aan het gesnoeid worden.