Muammar Khaddafi handelt uit zelfbehoud
Oorlog is vreselijk. Wie ooit een oorlog heeft meegemaakt, weet dat een oorlog nooit lichtzinnig mag worden ontketend.
Helaas heb ik ooit twee oorlogen meegemaakt: de Iran-Irak-oorlog en de burgeroorlog in Afghanistan. In beide landen heb ik gezien dat waar raketten en bommen worden gegooid, de menselijke horizon verdwijnt.
In Libië is Odyssey Dawn onderweg. Er is nog geen dageraad voor miljoenen Libiërs. Ze leven nog steeds onder de duistere tirannie van stammen en stamhoofden.
CNN
Elke oorlog kent zijn ironische momenten. De internationale media onder leiding van CNN, het bolwerk van de Democraten, nemen moeiteloos de propaganda van de spindoctors van president Obama over: Obama wil niet als de leider van internationale coalitie tegen Libië worden gezien.
De Amerikanen willen niet betrokken raken in een nieuwe oorlog in de islamitische wereld. De Libië-oorlog en de Libië-resolutie zijn ook niet geïnitieerd door de regering van Obama. Wel lagen de standpunten van Hillary Cliton dichtbij die van de Fransen en Britten.
Obama heeft inzake de moslimwereld geen duidelijke strategie. Amerika is al betrokken bij tal van oorlogen in de islamitische wereld. Een paar voorbeelden: Pakistan, Jemen, Somalië, Afghanistan, Irak, en nu ook Libië.
Niks doen
Op 19 maart 2003 werd Saddam Hussein aangevallen. Europa was diep verdeeld en niet bereid om de resoluties van de Veiligheidsraad met geweld af te dwingen. Daarnaast wilde Europa niks doen ter bestrijding van de humanitaire ramp onder Saddam.
Maar nu denkt Europa onder leiding van president Nicolas Sarkozy anders. Omdat de kolonel net als Saddam Hussein denkt en praat in termen van geweld.
Nadat Saddam in 2003 van de kaart werd geveegd, was de kolonel bereid om al zijn gevaarlijke wapenprogramma’s op te heffen en mee te werken met de internationale instituten. Dat was een van de belangrijkste positieve gevolgen van de omverwerping van Saddam. Khaddafi wilde geen risico's nemen. Hij capituleerde, en niet omdat hij opeens de man van diplomatie was geworden. Hij deed dat uit zelfbehoud.
Weggejaagd
En ook nu handelt hij uit zelfbehoud: in Tunesië is Ben Ali weg en in Egypte is Mubarak weg. Zij zijn door hun eigen volk weggejaagd. Dit is de omgeving waarin de kolonel zich bevindt.
Hier ontstaat een belangrijke politieke vraag over de casus belli van deze oorlog. Waarom, politiek gesproken, bemoeien Europa en Amerika zich met de burgeroorlog in Libië? Wie garandeert ons dat de opvolgers van Khaddafi fijnere figuren zouden zijn dan de kolonel?
Deze vragen zijn nog steeds niet beantwoord door Sarkozy en anderen. In Jemen en in Bahrein zijn ook tientallen mensen omgekomen. Maar daar grijpt het Westen niet in omdat de oppositie voornamelijk uit de aanhangers van de politieke islam bestaat. Libië kan nu, zoals Irak na de eerste golfoorlog, feitelijk in verschillende gebieden worden opgedeeld. Khaddafi kan nog lang aan de macht blijven. Waarom moest dus in Libië worden ingegrepen?
Journalisten
De juridische antwoorden op de vraag waarom nu wordt ingegrepen, zijn makkelijker te geven dan de politieke antwoorden.
Khaddafi was bezig om voor de ogen van de wereld zijn eigen volk weg te bombarderen. Er zijn dus twee elementen: de ogen van de wereld, namelijk de aanwezigheid van journalisten, en het gebruik van gevechtsvliegtuigen tegen onschuldige burgers.
Als er geen journalisten waren, bleef een niet goed bewijsbare misdaad tegen de menselijkheid over. Maar Khaddafi had pech: de internationale pers was alom aanwezig. Daarom wilden zelfs China en Rusland de resolutie tegen Khaddafi niet tegenhouden. Het internationale recht moet worden gehandhaafd, was de conclusie.
Brief
Maar het meest ironische is deze fascinerende brief van Khaddafi aan president Obama:
'Aan onze zoon, excellentie Barack Hussein Obama. Ik heb je al eerder gezegd dat ik je als een zoon blijf zien, ook al zouden onze landen oorlog voeren. Mijn beeld van jou blijft onveranderd. Ik heb het hele Libische volk achter mij en ik ben bereid om te sterven. Ik heb alle mannen, vrouwen en kinderen achter mij staan. Al-Qa'ida is een gewapende organisatie die zich door Algerije, Mauritanië en Mali beweegt. Wat zou jij doen als ze Amerikaanse steden in handen zouden hebben en bewapend zouden waren? Wat zou jij doen? Zeg het en ik volg je voorbeeld.'
Hoe dan ook, je blijft mijn zoon! De krankzinnigheid is niet altijd een lelijke zaak. Dit is toch een romantische brief, geschreven door een gek? Maar wel een bijzondere brief! Bent u niet jaloers op Obama? Ik wel.
Vijanden
Obama, ik ben echt jaloers op je. Ik heb nooit van mijn vijanden - dat zijn er nogal veel en ze verschillen nogal - zo'n romantische brief ontvangen. Khamenei, het linkse establishment, en andere al dan niet incidentele vijanden in de media zullen mij nooit een brief schrijven inhoudende: Afshin, hoe dan ook, je bent onze zoon. Tja!
Vandaag begint het Iraanse Nieuwjaar. Het Norooz-festival (de nieuwe dag) wordt in verschillende landen en gebieden gevierd: Iran, Afghanistan, Tadzjikistan, Azerbeidzjan, de Koerdische gebieden in het Middenoosten. Het is een Zarathustraïsch feest, het lentefeest waarmee het Iraanse Nieuwjaar begint.
Noroozetan Mobarak, gelukkig of gezegend jullie nieuwe dag, het Nieuwjaar.