Help, ik wil mijn oude Job Cohen terug!

Job is geen Jantje beton. Job is het echte beton

Dit is een zeer dringende blog. Het gaat om een ernstige zaak. Kort en krachtig: Job Cohen moet worden beschermd.

Een enkeling of een groep binnen de PvdA is bezig om van Job Cohen, de leider van de sociaal-democratische beweging van Nederland, een karikatuur te maken. Dat is onaanvaardbaar.

Daarom vraag ik hier de aandacht van alle oprechte leden van de PvdA om deze afschuwelijke samenzwering in de kiem te smoren. Kop op kameraden, Job moet worden gered.

Verzoener 
Al jaren lang zijn we gewend aan Job Cohen de binder, de verzoener, de verlosser, de redder, de Amsterdamse president, het hoofd van de regentenstam en het bindende beton van onze samenleving.

Dat is Job zoals wij hem kenden. Maar nu, sinds de verkiezingen voor de Eerste Kamer, heeft iemand onze Cohen gehersenspoeld. 

Cohen zegt nu dat hij altijd voor inperking van de immigratie is geweest. De PvdA was altijd voor de inperking van de immigratie. Jezus, Job wat hebben ze met je gedaan? Wie heeft die 26.000 uitgeprocedeerde asielzoekers blij gemaakt? Potverdorie, zelfs Job, onze Job, is niet meer veilig in Den Haag. Ik wil mijn Job terug.

Samenzweerders 
De gehersenspoelde Cohen maakt nu ook bezwaar tegen de vrouwendiscriminatie bij de SGP. Maar toen onze Job nog niet door de samenzweerders was bewerkt, dacht en sprak hij als volgt:

‘Samen betekent dat je elkaar bij voorbaat accepteert, ook al ben je het niet eens. Ook hier komen burgerschap, respect en tolerantie om de hoek kijken. Zoals wij de SGP accepteren in ons staatsbestel, hoewel zij geen vrouwelijke leden toelaten, zo moeten wij ook bepaalde groepen orthodoxe moslims accepteren, die bewust hun vrouwen discrimineren. Ik vertrouw erop dat de mogelijkheden tot ontplooiing die er in ons land zijn, op termijn ook voor die vrouwen nieuwe kansen bieden. En ik vertrouw er ook op dat de instituties van ons land bij een roep om bescherming van gediscrimineerde vrouwen, adequaat zullen reageren, dat wil zeggen, de nodige bescherming en morele steun zullen bieden. Tegelijk moeten wij de tegenstellingen niet aanscherpen.’

Duidelijk standpunt 
We moesten dus van Job Cohen accepteren dat de fundamentalisten vrouwen mogen discrimineren. Dat was een buitengewoon duidelijk standpunt. Zo kenden wij onze Job. Cohen, onze Cohen, was altijd een duidelijke en markante man in de strijd tegen Ayaan Hirisi Ali en Afshin Ellian. Deze twee intellectuele onruststokers werden terecht door onze Job in naam van fundamentalisten bestreden.

De president van de Amsterdamse republiek wilde met de fundamentalistische Turken een mooie grote, nee, de grootste moskee bouwen. Onze Job had een consequente opvatting over de fundamentalisten:

'Laten wij daarbij niet vergeten dat de aantrekkingskracht die uitgaat van de ideeën van onze moderne, politieke cultuur, enorm is. Honderden miljoenen mensen over de hele wereld hangen Westerse ideeën aan. Ook moslims willen deel uitmaken van “het Westen”, of willen integreren in een westerse samenleving. Kijk bijvoorbeeld naar Milli Görüs, een orthodoxe Turkse islamorganisatie die in Amsterdam via hun Aya Sofia Moskee tal van activiteiten verricht om de leden (mannen én vrouwen) met behoud van de islam in de Nederlandse samenleving te doen integreren. Dit is een paar maanden geleden in M, het magazine van NRC Handelsblad, schitterend beschreven.’

Bedrijfsrisico 
De moskee kwam er niet. Jammer, jammer, wat erg! Job was diep verdrietig. Een bedrijfsrisico: Jobs bedrijf, de gemeente Amsterdam, verloor plotseling veel geld omdat de fundamentalisten gemeenschapsgeld hebben laten verdampen. En de moslim-fundamentalistische medewerkers van de gemeente mochten vrouwen weigeren een hand te geven. Geen woord over vrouwendiscriminatie. Wat was ik trots op onze Job. 

Onze Job dacht over moraal heel anders dan al die rare mensen in Amsterdam. Moraal? Daar wist Job veel van. De moraal, daar ging het om. Zo sprak onze Job:

‘Tegelijkertijd moeten we ons realiseren dat aanhangers van de islam en van andere godsdiensten een morele agenda hebben die soms haaks staat op een aantal min of meer geaccepteerde praktijken in onze samenleving; denk aan opvattingen over alcohol- en drugsgebruik, echtscheiding, pornografie, fraude, de commercialisering van het bestaan, menselijke relaties. Dat kan ons een spiegel voorhouden; het kan ook een appèl uitoefenen op mensen die de existentiële leegte van de seculiere samenleving willen ontstijgen. Wat dat laatste betreft: de werkelijke dynamische kracht van religie kan alleen maar worden begrepen, als we inzien dat religies aan hun gelovigen een perspectief bieden op een rechtvaardige of rechtvaardigere samenleving. Wanneer samenlevingen dat perspectief niet op andere wijze kunnen bieden, ligt het voor de hand dat religies terrein winnen.’

Dynamiet
Kijk, dit was onze Job. Sommige religies kunnen uiteraard een enorme dynamiek, bijna dynamiet teweegbrengen bij hun aanhang. De morele agenda van de fundamentalisten zou voor dit oord der verdoemenis als een kritische spiegel functioneren.

Een voorbeeld uit de hogere moraal: collectieve mishandeling van homo’s. Maar nu keert de gehersenspoelde Job Cohen zich radicaal tegen de SGP en verwijt hij de VVD tolerantie jegens de christen-fundamentalisten. 

Job is geen Jantje beton. Job is het echte beton. Het regenteske beton dat een verscheurde samenleving bijeen houdt. Ja, het echte beton, het schaamteloze beton.

Ik wil mijn Job terug. Wij willen onze Job Cohen terug.