Het werd nachtwerk in Luxemburg. Zeven uur lang vergaderden de ministers van Financiën van de zeventien eurolanden over de eurocrisis.
Om kwart over twee vannacht stond CDA-minister Jan Kees de Jager (Financiën) nog uitgebreid de pers te woord. Andere ministers hielden het bij een kort commentaar bij het verlaten van de loods die in Luxemburg als vergaderplek dient.
Maar De Jager wilde de verklaring waarover al die uren was gesproken, nog graag precies toelichten. Deze minister neemt de communicatie met zijn achterban in Den Haag en elders in het land opvallend serieus. En terecht.
Nog geen cent
Het resultaat van het beraad was dat Griekenland nog geen cent extra krijgt. Zelfs de al min of meer zekere 12 miljard euro van het oude hulppakket (110 miljard) werd nog niet verleend.
Het Griekse parlement moet eerst instemmen met de hervormingen. Daar ligt natuurlijk een probleem, want de Griekse regering ziet zich zelfs gedwongen om morgen opnieuw het vertrouwen van het parlement te vragen.
Private financiers
Wel een akkoord is er over het betrekken van private partijen (banken, pensioenfondsen, verzekeringsmaatschappijen) bij een eventueel nieuw hulppakket voor Griekenland.
Duitsland wil net als Nederland dat die private financiers, die zelf het risico hebben genomen om te beleggen in het zwakke Griekenland, meebetalen aan de redding van dit schuldenland.
Vorige week werden bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy het al eens over vrijwillige betrokkenheid van die financiers. Eerder wilden de Fransen hier niets van weten.
Dramatische gevolgen
Ook de Luxemburgse premier en minister van Financiën Jean-Claude Juncker was tegen. Hij hield zijn verzet vol tot één dag voor de eurogroep-vergadering. Duitsland dacht volgens hem te simpel.
‘Private banken laten meedoen aan de redding van Griekenland, kan ertoe leiden dat kredietratingbureau’s Athene als insolvabel gaan beoordelen,’ zei Juncker zaterdag nog in de Süddeutsche Zeitung. ‘Dat kan dan dramatische gevolgen hebben voor de Europese eenheidsmunt.’
Ook andere lidstaten lagen zondag dwars, maar legden zich uiteindelijk neer bij de eis van de landen die zelf de grootste bijdrage leveren aan de steun.
Horde
Een horde is daarmee genomen, maar of het in de praktijk veel oplevert, moet blijken. Een keer eerder zijn private partijen bereid geweest om opnieuw leningen te verstrekken tegen dezelfde rente toen Oosteuropese banken in de problemen kwamen na de kredietcrisis.
Deze zogenoemde Weense variant van het doorrollen van schulden dient nu als voorbeeld, maar het kan ook best een andere vorm worden, benadrukte De Jager.
Pessimistisch
De ministers vergaderden onder de druk van een steeds pessimistischer beeld van de euro. Het Duitse weekblad Der Spiegel draagt de munt deze week al bijna ten grave met een cover met daarop een overlijdensbericht van de valuta.
Kopstukken als Herman van Rompuy van de Europese Raad van regeringsleiders en Jean-Claude Trichet, president van de Europese Centrale Bank, putten zich zondag uit in loftuitingen over de euro en de toestand van de eurozone. Een woord dat Van Rompuy, zo zei hij afgelopen week, graag zou vervangen door euroland.
Industrieterrein
Niet dat de Unie een land is, maar eurozone doet wel erg denken aan een industrieterrein, vindt Van Rompuy. En monetair gezien vormen de eurolanden volgens hem wel degelijk één land.
Dat de Europese ministers in Luxemburg altijd op een industrieterrein vergaderen is puur toeval. Vandaag komen ze daar trouwens weer bijeen, maar nu voor de maandelijkse vergadering van de ministers van Financiën van alle 27 eurolanden.
Intussen worden de financiële markten goed in het vizier gehouden.