door
Syp Wynia
21 jul 2011
Koolmees (D66) en Braakhuis (GroenLinks) willen meer macht naar Europese Unie
Democraten '66 wil minder democratie om de euro te redden, en GroenLinks wil een Verenigde Staten van Europa omwille van een euro waar deze partij eerst tegen was. Van logisch redeneren kunnen deze politici in ieder geval niet worden beticht
De Tweede Kamerfracties van GroenLinks en D66 vormen de parlementaire minderheid die van mening is dat het zich voortrollende debacle rond de euro aanleiding is om tot meer Europa te komen. Ze willen dat er in Brussel een soort ministerie van Financiën komt, dat bepaalt wat parlementen in lidstaten mogen beslissen.
Politieke unie
De redenering van deze partijen sluit aan op die van sommige economen, die zeggen dat een muntunie niet kan bestaan zonder dat er een politieke unie is en daarom pleiten voor zo'n politieke unie, met verregaande nieuwe bevoegdheden voor Brussel. Het eerste is waar. Het tweede is gevaarlijke onzin.
Het probleem van de euro is dat Europese leiders twintig jaar geleden onder Franse druk een riskant experiment zijn aangegaan. Er was ook toen helemaal geen draagvlak voor een Europese superstaat, maar de Fransen dreven door. Ze wilden een Europese munt waarover ze veel zeggenschap zouden krijgen, en zo de Duitsers de controle over hun dominante Duitse mark afnemen.
Draagvlak
Ondertussen is er nog steeds geen draagvlak voor de vorming van een Europese superstaat, die vanuit Brussel de aangesloten landen voorschrijft hoe hun beleid er uit moet zien. Sterker nog, dat draagvlak brokkelt steeds verder af. Het technocratische idee om de superstaat dan maar op te leggen is dan ook van iedere werkelijkheidszin gespeend.
Het is ook niet logisch. Het probleem is niet het ontbreken van een politieke unie, maar dat er te lichtzinnig een eenheidsmunt is ingevoerd in landen die te veel van elkaar verschillen.
Stabiliteit
De weerzin onder de bevolkingen om via Brussel te worden geregeerd, en door Brussel gedwongen te worden om belastingen en premies af te staan aan andere landen, kan de hele Europese samenwerking – ook de nuttige aspecten – in gevaar brengen. Europa zorgt dan niet voor stabiliteit en samenhang, maar voor instabiliteit en spanningen.
Dat D66 en GroenLinks toch met dergelijke ideeën rondlopen is niet nieuw. Zij zijn de meest uitgesproken eurofiele partijen van Nederland. Toch blijft het gek dat deze partijen dit standpunt hebben. De Democraten ’66 zijn al sinds 1966 voor meer Europa, maar ook voor meer (directe) democratie. Dat gaat niet samen. Macht overhevelen naar Brussel betekent verlies van democratie. Als er een door D66 zo gekoesterd referendum over zou worden gehouden, zouden de kiezers korte metten maken met de ondemocratische eurofilie van D66.
Mening GroenLinks
Bij GroenLinks is het zo mogelijk nog gekker gesteld. De PSP en de CPN, twee van de partijen die opgingen in GroenLinks, waren sowieso tegen de Europese integratie. GroenLinks was in 1992 tegen het Verdrag van Maastricht, dat de euro heeft gebaard. Vooraanstaande GroenLinksers als de econoom Kees Vendrik hebben zich heel lang tegen de euro verzet, vaak om goede redenen.
En terwijl er gebeurt wat Vendrik en anderen hebben voorspeld, wil GroenLinks een Verenigde Staten van Europa optuigen om de euro te kunnen redden. Rare jongens en meisjes, die GroenLinksers.