door
Carla Joosten
21 jul 2011
Rutte staat de pers te woord bij zijn aankomst in Brussel
Hoe gaat dat nou eigenlijk op zo’n top van Europese regeringsleiders? De beveiligers die in Brussel zijn ingevlogen uit Nederland kijken in elk geval hun ogen uit. Normaal zitten ze op Schiphol, maar ze zijn naar Brussel gestuurd omdat veel Belgische collega’s van dezelfde firma al met vakantie zijn.
De beveiligers zien honderden journalisten door de beveiligingssluizen passeren. De journalisten installeren zich in het atrium van het Justus Lipsiusgebouw aan een van de lange tafels, om er hun laptop aan te sluiten.
Aan de achterkant van het gebouw rijden bolides af en aan met regeringsleiders van wie sommigen hun vaak nietszeggende praatje doen. Binnen schuiven de leiders aan voor een werklunch onder leiding van Herman Van Rompuy, voorzitter van de Raad van Regeringsleiders.
Toon
Intussen wordt het nieuws beheerst door het akkoord dat de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy de avond tevoren bereikten over een nieuw steunplan voor Griekenland. Dat nieuws zet de toon voor de rest van de dag.
Terwijl de politici in beraad zijn, turen de journalisten naar hun laptops, lezen elkaars tweets en websites of schuimen de wandelgangen af op zoek naar potentiële bronnen met een mogelijke primeur. Opeens, als uit het niets, duikt dan een ontwerptekst op van datgene wat de politici elders in het gebouw zullen besluiten.
Ritueel
Dit lekken is een vast ritueel tijdens Europese toppen. Die tekst is slechts een concept. De definitieve tekst volgt immers pas na afloop van het topberaad. Dit keer ontbreekt een essentieel gegeven: op de plek waar het bedrag moet staan voor de steun aan Griekenland staan twee kruisjes.
Diezelfde ochtend heeft CDA-minister Jan Kees de Jager (Financiën) in de Tweede Kamer gezegd dat wordt gedacht aan een bedrag van rond de 90 miljard euro, maar vast staat dat allerminst.
Wereldwijd
Toch is deze ontwerptekst, plus het akkoord van de belangrijkste Europese leiders, de reden dat de beurzen wereldwijd nog diezelfde middag stijgen. Aan maandenlange onzekerheid over de vraag of de eurolanden zieltogend Griekenland opnieuw te hulp schieten, lijkt een einde te komen. Genoeg voor een omslag onder de beurshandelaren.
Het lijkt een perfecte samenwerking tussen twee werelden die zo ver van elkaar af staan, maar sinds het uitbreken van de schuldencrisis flink in de ban van elkaar zijn geraakt: politiek en financiële markten.
Problematisch
Intussen is de eurotop alweer bijna acht uur gaande. De leiders zijn nog altijd in conclaaf. De berichten uit de vergaderzaal, die de media via vele betrouwbare bronnen bereiken, variëren van: ‘het schiet op’ tot ‘het is problematisch’. Concreter is de ingewijde die laat weten dat over elk woord in de slotverklaring wordt gevochten.
Nachtwerk lijkt het niet te worden, maar je weet het nooit. De inwendige persmens blijft op de been door koffie en broodjes.
Avondeten
Het restaurant, dat vanmiddag tot drie uur open was voor de lunch, is alweer geopend voor het avondeten. Duizenden betrokkenen, van ambtenaren tot beveiligers, moeten immers ook worden gevoed. Voor de meeste journalisten is een warm maaltje er niet bij: elk moment kan immers de mededeling komen dat de persconferenties beginnen.
Elke leider vertelt dan zijn eigen verhaal. In tegenstelling tot de slotconclusies die op papier staan, kunnen de gesproken versies van de dames en heren aardig van elkaar verschillen. Iedere leider zijn interpretatie, zijn draai: alleen wie alle verhalen aan elkaar rijgt, komt het dichtst bij de waarheid van wat er echt is gebeurd en besloten.
Typerend voor de toppen over de schuldencrisis is dat er altijd weer een volgende top nodig blijkt. Hopelijk laat die nog even op zich wachten. Een ding staat vast: ook beurshandelaren gaan met vakantie.