Het was het woord van Strauss-Kahn tegen het woord van het kamermeisje
Zaak Dominique Strauss-Kahn en zwart kamermeisje heeft de verschillen tussen de Amerikaanse en de Franse cultuur glashelder blootgelegd
Ongetwijfeld zal Dominique Strauss-Kahn, voormalig topman van het Internationaal Monetair Fonds en ex-kandidaat namens de Socialisten voor het Franse presidentschap, vandaag zijn koffers pakken om na zijn maandenlange noodgedwongen verblijf in New York, terug te keren naar zijn vaderland Frankrijk.
Daarmee komt een einde aan een meeslepende en spannende affaire, die nooit een strafzaak zal worden. Gisteren besloot het Amerikaanse Openbaar Ministerie alle zeven aanklachten van seksueel misbruik tegen kamermeisje Nafissatou Diallo te laten vallen.
Zonder getuigen
In de strafzaak, over gebeurtenissen die zich zonder getuigen afspeelden op een hotelkamer, was bewijs natuurlijk lastig te leveren. Het ging immers om het woord van de een tegen de ander.
Daarom speelde de geloofwaardigheid van de aanklager – het kamermeisje – zo’n grote rol. Al snel bleek dat ze behoorlijk had gelogen om een paar jaar geleden de Verenigde Staten binnen te kunnen komen. Toen duidelijk werd dat ze ook belastende gesprekken had gevoerd met een vriend die in de gevangenis zat, werd haar geloofwaardigheid te zeer in twijfel getrokken om door te kunnen gaan met een strafzaak.
Unaniem
Bij een strafzaak moeten alle twaalf juryleden worden overtuigd. Daarin zou de aanklager niet slagen, gezien het leugenachtige verleden van de vrouw.
Vandaag zal de rechter hoogstwaarschijnlijk beslissen dat er alleen een rechtszaak komt, waarin het kamermeisje hooguit een schadevergoeding kan krijgen. Voor een schadevergoeding hoeft de jury niet unaniem te zijn.
Vernedering
Wat een afgang leek voor Strauss-Kahn – en er werd handenwrijvend gekeken naar zijn val en vernedering – werd een afgang voor openbaar aanklager Cyrus Vance jr. en het kamermeisje en haar advocaten.
Op straat en in commentaren werd massaal partij gekozen voor het arme, zwarte kamermeisje. Kennelijk is de mythe van de slechte witte man en de zielige zwarte nog zeer levend. Maar dit kamermeisje was niet zo zielig. Wat zullen die collega-kamermeisjes die haar in het begin nog massaal steunden, zich bedrogen hebben gevoeld.
Glashelder
Het mooie van deze zaak is dat de verschillen tussen twee culturen glashelder werden. De Amerikanen, trots op hun gelijkheidsbeginsel en hun ‘justice for all’, veroordeelden die nog lang niet veroordeelde topman tot de beschamende ‘perp walk’, waarbij hij geboeid over straat moest en daar natuurlijk flink werd uitgejouwd.
Toen daarop kritiek kwam, zei de New Yorkse burgemeester Michael Bloomberg dat wie die wandeling niet wil maken, geen misdaad moet begaan. Alsof zijn schuld al was aangetoond, protesteerden de Fransen, die benadrukten dat je pas schuldig bent als dat onomstotelijk is vastgesteld. Daarnaast zag je dat de Fransen heel wat rustiger omgaan met de seksuele moraal dan de Amerikanen. Realistisch en pragmatisch tegenover puriteins en principieel.
Verkrachting
Dat zich iets heeft afgespeeld op die hotelkamer, is duidelijk. Maar wat precies, daar zullen we wel nooit achterkomen.
Rustig zal het niet worden rond 'DSK'. In Frankrijk heeft schrijfster Tristane Banon inmiddels een aanklacht tegen hem ingediend wegens een poging tot verkrachting in 2003. Daarmee kreeg ze meer aandacht dan met haar boeken. Of dit een zaak wordt, is nog niet duidelijk.