door
Philip Willems
30 aug 2011
Lagarde heeft een gevoelige kwestie opgeworpen
IMF-voorzitter Christine Lagarde zegt terecht dat banken moeten worden gedwongen meer kapitaal aan te trekken. Banken reageren verontwaardigd, zoals altijd
De voorzitter van het Internationaal Monetair Fonds, Christine Lagarde, heeft in een speech in het Amerikaanse Jackson Hole een gevoelige kwestie opgeworpen.
Veel Europese banken verkeren sinds de kredietcrisis in slechte financiële gezondheid - en de crisis in Zuid-Europa heeft de situatie verergerd. Zonder gezonde financiële sector geen gezonde economie.
Meer kapitaal
De banken, zei Lagarde, moeten worden gedwongen om meer kapitaal aan te trekken, zodat ze weer gezond worden en problemen zoals die van de Europese lidstaten én ook economische tegenvallers gewoon kunnen weerstaan.
Als dat niet gebeurt, kan de zwakte in Zuid-Europa ‘gemakkelijk overslaan naar kernlanden’ en kan er een ‘slopende liquiditeitscrisis’ ontstaan.
Banken worden dan in leven gehouden, maar ook niet meer dan dat. Omdat ze eigenlijk geen geld hebben, lijken ze misschien wel te functioneren, maar ze lenen geen geld uit: het zijn zombiebanken, niet levend, niet dood. Zonder kredieten geen handel, geen nieuw huis, en uiteindelijk geen economische groei.
Verontwaardigd
Medewerkers van centrale banken van Europese lidstaten en Europese beleidsmakers reageerden verontwaardigd op de aanval van Lagarde op hun financiële sector.
Het probleem, zo zeggen zij, is niet zozeer dat banken geen geld willen aantrekken, maar dat dit geld er nu eenmaal niet is.
In werkelijkheid verzetten banken zich altijd tegen nieuwe regels die hen ertoe dwingen om meer kapitaal aan te houden.
Verlies
Op 21 juli spraken de Europese regeringsleiders met de banken af dat de private sector 106 miljard euro zou bijdragen aan de redding van Griekenland, door een verlies van zo’n 20 procent te nemen op hun - zonder overheidssteun waardeloze! - Griekse staatsleningen.
Maar begin deze week liet Griekenland weten dat banken maar mondjesmaat meewerken: liever houden ze die obligaties gewoon op de balans.
Griekenland wil de banken dwingen mee te werken: als ze geen verlies willen nemen, wil Griekenland de hele redding opzeggen - en zichzelf eigenlijk failliet verklaren. Alleen zulke taal begrijpen bankiers.