door
Carla Joosten
18 aug 2011
Of Cohen het allemaal heeft begrepen, is de vraag
Misschien wel voor het eerst had er in de Tweede Kamer een echt debat over de Europese Unie plaats. En dat was te merken. De misverstanden regen zich aan een. Bewezen werd dat Europa nog altijd niet wordt beschouwd als een binnenlands onderwerp, want de Kamer bleek amper op de hoogte wat er aan Europese wetgeving op komst is.
Dat er in Brussel al een jaar wordt gebakkeleid over zes voorstellen om de begrotingscontrole en discipline in de Europese Unie te verbeteren is bijvoorbeeld PvdA-fractieleider Job Cohen ontgaan. Die bleef VVD-premier Mark Rutte maar voorhouden dat hij moest erkennen dat er soevereiniteit aan Europa wordt overgedragen.
Wagonladingen
Maar dat debat heeft de Kamer afgelopen voorjaar al lang gevoerd. Rutte heeft toentertijd gezegd dat hij bereid was ‘wagonladingen’ soevereiniteit over te dragen als het ging om het afdwingen van budgetdiscipline.
Cohen was niet bij dat debat. Hij kan als fractievoorzitter ook niet alles volgen. Bovendien is de besluitvorming in de Europese Unie onnavolgbaar. Allerlei voorstellen worden geopperd, allerlei gremia buigen zich erover, compromis op compromis wordt gesloten en op het laatst is amper nog na te gaan welk voorstel de eindstreep haalt.
Sixpack
Zo is het ook gegaan met de voorstellen om de begrotingscontrole en -discipline te verbeteren, ook wel bekend als het sixpack van Herman Van Rompuy, een van de vaders van de voorstellen.
De onderhandelingen over het sixpack lopen nog. Partijen in dat overleg zijn het Europees Parlement en de lidstaten van de EU. Die hebben maandenlang in de clinch gelegen. Parlementair hoofdonderhandelaar is CDA-europarlementariër Corien Wortmann.
Struikelblok
Grootste meningsverschil is de mate van automatisme in het opleggen van sancties aan landen die over de schreef gaan. Het Europees Parlement wil zo automatisch mogelijke sancties. De lidstaten - lees: Frankrijk - niet.
Die willen niet dat een onafhankelijk orgaan hen zonder meer bestraft. Ze willen er zelf ook nog hun zegje over kunnen doen. Maar dat is juist in het verleden faliekant misgelopen. Vandaar dat Nederland zich schaart achter de wens van het Europees Parlement om die sancties zo automatisch mogelijk te maken.
Semi-automatisch
Het laatste compromisvoorstel waarover in september verder wordt gepraat, is dat sancties alleen kunnen worden tegengehouden als minstens driekwart van de lidstaten dat wil. Dan zijn de sancties niet automatisch, maar semi-automatisch. Een term waarover in het kamerdebat nog werd geschamperd alsof Rutte die zelf had uitgevonden.
Of Cohen het allemaal heeft begrepen, is de vraag. Hij sprak grote woorden over vertrouwen, maar daarmee bereik je in de Unie niets.