door
Wierd Duk
27 aug 2011
Eto's opzienbarende transfer is een illustratie bij het opportunisme in de voetbalwereld
De Serie A, de belangrijkste Italiaanse profvoetbalcompetitie, ligt plat. De spelers staken op de eerste wedstrijddag van het nieuwe seizoen. De voetbalonrust in Zuid-Europa laat zien dat clubs die jarenlang op de pof leefden ook worden geraakt door de economische crisis
Eerder staakten spelers in Spanje omdat salarissen soms maandenlang niet worden uitbetaald. In de Primera Division verkeert een meerderheid van de clubs in ernstige financiële problemen.
Pikant aan de staking in Italië is, dat spelers onder meer protesteren tegen de invoering van een solidariteitsheffing.
De Italiaanse regering wil die extra belasting op hoge inkomens invoeren als onderdeel van vergaande bezuinigingsmaatregelen. Voor een speler als AC Milan-spits Zlatan Ibrahimovic, met negen miljoen euro de best bestaalde voetballer in Italië, kan zo'n extra tax oplopen tot wel 8 ton. De spelers vinden dat niet zij, maar de clubs moeten opdraaien voor de solidariteitsheffing. Dit verzet kwam hen te staan op kritiek van een Italiaanse minister die hen 'verwende kinderen' noemde.
Uitsluiten
De voetbalonrust in Spanje en Italie is een signaal dat ook de Zuid-Europese clubs, die jarenlang op de pof leefden, gevolgen ondervinden van de internationale financieel-economische crisis. Zij kunnen niet langer onbeperkt hun hand ophouden bij banken, regionale overheden en gemeenten.
Michel Platini, voorzitter van de Europese voetbalbond UEFA, hekelt die ongezonde situatie. Hij wil clubs met hoge schulden – Real Madrid heeft een schuld van 660 miljoen euro – uitsluiten van Europees voetbal. Maar opportunistische clubvoorzitters dreigen in dat geval een eigen Europese competitie op te zetten.
Die voorzitters krijgen een helpende hand aangereikt uit de voormalige Sovjet-Unie. In landen als Rusland en Oekraïne is nieuw geld op de markt, dat zorgt voor een verdere scheefgroei van het internationale voetbal.
Imago
Met de transfer van de Kameroenese spits Samuel Eto'o, voor 25 miljoen euro van Inter Milaan naar het onbekende Anzhi Makhachkala, laten miljardairs uit de voormalige Sovjet-Unie zien dat ook zij graag een voetbalclub gebruiken als vehikel om hun imago op te krikken.
De dertigjarige Eto'o wordt met twintig miljoen euro per jaar de best verdienende speler ter wereld. Hij gaat spelen voor een club in de armste regio van Rusland, het door geweld en corruptie geplaagde Dagestan, in de noordelijke Kaukasus. Wonen en trainen doen de spelers in de buurt van Moskou omdat dit in Dagestan te risicovol is.
Eto's opzienbarende transfer is een illustratie bij het opportunisme in de voetbalwereld. De spelers gaan daar waar het meeste geld is, desnoods naar Dagestan of naar een Arabische Mickey Mouse-competitie En noodlijdende Zuid-Europese clubs incasseren graag de Russische of Arabische miljoenen voor spelers op leeftijd. Zo blijft de carrousel, vooralsnog, draaiende. En blijft een man als Platini een roepende in de woestijn.