door
Gerlof Leistra
26 aug 2011
De transfer van Buruma leidde tot verzet van de PVV
Jarenlang was de Nijmeegse hoogleraar Ybo Buruma (56) één van de smaakmakers in het debat over strafzaken. Een jonge hond met charme. Altijd goed voor een heldere uitleg van ingewikkelde materie en nooit bang voor stevige uitspraken.
Hij publiceert sneller dan menigeen kan lezen en praatte zich de blaren op de tong als voorzitter van de Toegangscommissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken. Die kijkt of een afgedane zaak mogelijk een gerechtelijke dwaling betreft en nader onderzocht mocht worden. Mede dankzij hem zijn beruchte gerechtelijke dwalingen alsnog rechtgezet.
Verleden
Zijn transfer naar de Hoge Raad leidde tot fel verzet van de PVV-fractie in de Tweede Kamer. Buruma had wel eens iets onaardigs over 'Geert' geroepen en was in een grijs verleden zijdelings betrokken geweest bij een linkse beweging. Foei! De meerderheid in de Kamer keurde zijn overstap terecht goed.
Voor de Hoge Raad is zijn komst een aanwinst. Buruma is een scherp jurist, volgt de jurisprudentie op de voet en heeft zo gezegd de gave van het woord, gesproken en geschreven. Toch is het jammer dat hij nu uit beeld verdwijnt. Ondanks de ambitie om de luiken open te gooien, zal Buruma als lid van de Hoge Raad zelden meer in de publiciteit kunnen treden.
Bij wijze van afscheid verschijnt vandaag zijn boek Geen blad voor de mond. Strafrechtspraak in Nederland. Nog één keer wil Buruma spreken zonder een blad voor de mond. Verwijzend naar een imposante hoeveelheid zaken, vonnissen, arresten en wetten stipt hij interessante kwesties aan. Zo toont Buruma zich een voorstander van creatieve opsporing en vraagt hij zich retorisch af of de bureaucratie het bij de politie heeft gewonnen van de professie.
Winkeldief
Buruma heeft een goed oog voor de praktijk. Neem de gevolgen van het Salduz-arrest: sinds kort mag een verdachte zich tijdens het verhoor laten bijstaan door zijn raadsman. Volgens Buruma is het soms 'dringender' om de verhoren op te nemen. 'Dan heb ik het natuurlijk niet over ernstige zaken, maar juist over de kleintjes'. Heeft het wel zin dat een veertienjarige winkeldief langer moet vastzitten op het bureau omdat de advocaat er nog niet is?
Zo kennen we Buruma: een wetenschapper die signalen oppikt en meteen aan de bel trekt. Het is te hopen dat hij bij de Hoge Raad geen grijze muis wordt.