Blog

Algemeen

Banenplannen voor een Hollands Europa

door Carla Joosten 30 jan 2012

Rutte voorafgaand aan de top
Rutte voorafgaand aan de top

De Europese crisis krijgt trekjes van een komedie. Eentje waarin menig land denkt dat het de beste van allemaal is. Eerst was er de Duitse politicus die vond dat de andere lidstaten de economische politiek van Duitsland moesten volgen: Europa spricht Deutsch.

Premier Mark Rutte zei bij aankomst op de eurotop in Brussel iets soortgelijks: Europa moet intelligente bezuinigingen doorvoeren zoals Nederland dat doet.

Maar in werkelijkheid gaat het allemaal wat minder soepel in de Europese Unie met zijn 27 landen en zijn 27 culturen. En dus besloten de regeringsleiders tot vage afspraken om de werkloosheid te bestrijden.

Zo moeten de verschillende arbeidsmarkten worden hervormd, want die werken in de meeste landen niet soepel. Voor Nederland zou het tot hervorming van het ontslagrecht moeten leiden, maar dat is een taboe uit het gedoog- en Regeerakkoord. Maar er wordt natuurlijk niet over zoiets concreets gerept.

En daarom blijft het bij vrome woorden over banenplannen, wat in Nederland herinneringen oproept aan de tijd dat de werkloosheid echt groot was. En dat is gelukkig alweer lang geleden.

Sterker: de werkgelegenheid in Nederland behoort tot de hoogste van de Unie. Bijna de helft van de jongeren in Spanje en Griekenland is werkloos. In Nederland is de werkloosheid onder jongeren het laagst van de hele EU.

Fondsen
Om de problemen elders te tackelen is een reeks afspraken gemaakt, zoals het opheffen van beperkingen om toe te treden tot beroepsgroepen en het inzetten van bestaande Europese fondsen voor werkgelegenheid. Ook van de Europese Investerings Bank worden wonderen verwacht: maar dat vergt wel ondernemers die wat willen en daarvoor leningen kunnen krijgen.

Grensoverschrijdende arbeidsmobiliteit zal worden aangemoedigd, maar die aanmoediging hebben veel Zuid-Europese jongeren gezien hun trek naar het noorden al niet meer nodig.

Nogal gratuit klinken de afspraken om de interne markt beter te laten functioneren, bijvoorbeeld door de barrières voor internationale handel via internet weg te halen. Dat is niet een-twee-drie te realiseren.

Patent
Dat de urgentie minder groot is dan de plechtige verklaringen doen denken, blijkt wel uit de afspraak dat de laatste hindernissen voor een Europees patent in juli moeten zijn opgeruimd: na veertig jaar hebben de lidstaten nog eens een half jaar nodig om de ruzie met elkaar uit te vechten over de vraag welk land het geschillenbureau krijgt.

Het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland zijn in de race - en kennelijk niet van plan de strijd snel te beslechten.

Zo blijkt maar weer: in de Europese Unie is het ieder voor zich en God voor ons allen.

Tags

zie ook

39 reacties

  • Als het zo nog enkele jaren doorgaat, is de Nederlander van de banenmarkt verdrongen.
    Wij hebben dan nog veel werk dat door migranten wordt gedaan, en Nederland staat voorop met het aantal werkelozen.

  • Het wachten is op de volgende financiële dijkdoorbraak. Om vervolgens naar Hollands recept in heel Europa naar gas te gaan boren.
    Urgentie? Welnee, het gaat toch goed met bijlenen?

  • "Dat de urgentie minder groot is dan de plechtige verklaringen doen denken, blijkt wel uit de afspraak dat de laatste hindernissen voor een Europees patent in juli moeten zijn opgeruimd: na veertig jaar hebben de lidstaten nog eens een half jaar nodig om de ruzie met elkaar uit te vechten over de vraag welk land het geschillenbureau krijgt."

    En dan doen Italië en Spanje ook nog eens niet mee, vanwege de terechte weigering van de andere landen, het EU-octrooi ook verplicht in het Spaans en het Italiaans te moeten vertalen.

    Italië en Spanje, u weet wel, die twee uiterst innovatieve landen, verantwoordelijk voor minstens 80% van alle uitvindingen/patenten op onze aardkloot.

    Deze twee landen dus, die nu aan de bedelstaf hangen, hebben het voor ons zo belangrijke EU-octrooi decennia lang gefrustreerd....

    Lang leve de EU!

  • Het ergerlijke is dat ze allemaal praten over wat de landen moeten doen maar nauwelijks praten over wat men in de EU moet doen en wat niet. Een grote kostenpost is en blijft de bureaucratie die vanuit Brussel over ons wordt uitgestort en dat gevoegd bij de kosten van de bureaucratie bij de EU zorgt dat het bedrijfsleven heel wat nodeloze belastingen en kosten moeten opbrengen voordat er winst wordt gemaakt. Verder lijkt het besef nog steeds niet door te dringen dat wat bij één land werkt bij een ander land niet kan werken. Duitsland heeft een grote economie dat op eigen kracht heel wat kan bewerkstelligen, Nederland is bijna volledig afhankelijk van het buitenland om te bepalen of de economie groeit of krimpt. Griekenland zit weer in een ander parket omdat ze qua positie, ontwikkeling van de economie en infrastructuur niet te vergelijken zijn. De EU moet eens erkennen dat ze niet één land zijn met één begroting maar verschillende landen met verschillende kansen en uitgangspunten.

  • Word wat moedeloos van de zinloze plannen van de wereldvreemde politici.
    In het sociale paradijs Europa is de afgelopen 50 jaar de maakindustrie en daarmee veel werkgelegenheid in sneltreinvaart richting Azië verdwenen. Onze lonen werden te hoog en de bereidheid om te werken werd minimaal door de prima sociale voorzieningen.
    Welke banen moeten gaan ontstaan in bijv. Griekenland en Spanje?
    Het is niet voor niets dat het in Duitsland nog enigszins goed gaat; daar wordt in ieder geval nog echt geproduceerd en geëxporteerd; wij worden steeds meer een economie van dienstverleners en dozenschuivers.