De Moslimbroeders en de salafisten wonnen de Egyptische verkiezingen
Liefkozend noemde het Westen de opstanden de 'Arabische lente'. Ik noemde ze de 'Arabische storm'. Van meet af aan heb ik benadrukt dat deze storm allerlei toestanden kan veroorzaken: burgeroorlog, islamitische regimes en/of gematigde, min of meer op de wil van het volk gebaseerde regimes.
In het ergste geval zal de opstand omslaan in een klassieke revolutie, met alle gevolgen van dien. Dit is nog niet het geval.
Verpletterend
Wat hebben de Arabische volkeren bereikt met de Arabische storm? Wat zijn de tastbare resultaten? In Egypte zijn de verkiezingen een dramatische affaire geworden voor liberalen en andere seculiere krachten.
Er waren ook naïevelingen die dachten dat Mohamed ElBraradei populair zou zijn bij het Egyptische volk. Er waren zelfs mensen die dachten dat hij invloedrijk is. ElBaradei deed zijn best: hij sprak zich telkens uit tegen Israël en vóór het islamitische Iran. En hij sjanste met de Moslimbroeders.
De Egyptische verkiezingen zijn gewonnen door de fundamentalisten. Ze hebben samen tweederde van het parlement veroverd. De Moslimbroeders en de salafistische beweging Nour hebben alle andere krachten een verpletterende nederlaag toegebracht.
Nour haalde zelfs 20 procent van de stemmen. Het is een extreem letterknechte shariabeweging. In vergelijking met Nour lijken de Moslimbroeders gematigde fundamentalisten. Het is een keuze tussen malaria en pest!
Moslimbroeders
De Amerikaanse diplomaten hebben al verschillende ontmoetingen gehad met de leiders van de Moslimbroeders in Caïro. Het lijkt er nu op alsof de Amerikanen gerust zijn op de intentie van de Moslimbroeders. Wat is er aan de hand?
In Caïro zit sinds de opstanden een speciaal Amerikaans team dat het leger helpt bij het ontwikkelen van contrarevolutionaire maatregelen. Deze strategie is niet nieuw. In 1979 handelden de Verenigde Staten onder leiding van president Jimmy Carter op dezelfde manier. De viersterrengeneraal Robert E. Huyser (Supreme allied commander in Europe) ging in opdracht van president Carter op 4 januari 1979 naar Teheran.
General Huyser sprak met de sjah van Perzië, en overtuigde hem om het land te verlaten. Carter had geen overleg gepleegd met de sjah - die was totaal verrast. Hij wist niet eens dat generaal Huyser in Teheran was. Wat was de opdracht van generaal Huyser?
Eenheid
De sjah moest Iran verlaten en de macht moest in handen komen van een minister-president die door de sjah zelf zou worden benoemd. En het leger moest het nieuwe regime steunen. Ook moest op slimme wijze een einde worden gemaakt aan de revolutie. Bovendien zouden ze de Iraanse geheime dienst opheffen en daarmee zou er meer ruimte komen voor liberale vrijheden.
Huyser was daar om de eenheid van het Iraanse leger te bewaken en de commandostructuur van het leger te reorganiseren. Het leger van Iran voerde de opdrachten van de sjah uit, maar moest nu leren om - in samenwerking met Amerika - zelfstandig te opereren.
En hier moet u de naam van de sjah doorstrepen en vervangen door die van de voormalige Egyptische president Hosni Mubarak. Dan begrijpt u beter hoe president Barack Obama en het Egyptische leger hebben gehandeld.
De tweede Amerikaanse lijn met Iran was die van de diplomatie. In Teheran probeerde de Amerikaanse ambassadeur Sullivan contacten te leggen met de oppositie, vooral met de aanhangers van Khomeini. De Amerikaanse vertegenwoordigers namen - zonder dat de wereld het wist - in Parijs contact op met imam Khomeini.
Despotisme
Wat was het eindoordeel van de Amerikanen? Hoe dachten ze over het islamitische fundamentalisme? Hoe dachten ze over Khomeini?
Uit de documenten blijkt hoe onbekend de Amerikanen waren met de politieke islam: ‘Standard Third World type. There was clearly no hint of clerical despotism.’ Oftewel: duidelijk geen aanwijzing voor islamitische despotisme! Ook nu hebben de vertegenwoordigers van een Democratische president met de islamisten gepraat. Ditmaal in Caïro.
Wel moeten we toegeven dat het leger van Egypte langer standhield dan het leger van de sjah. Maar ik vertelde u hier lang geleden wat de adviezen van Khamenei aan de Moslimbroeders waren: het destabiliseren van de door Amerikanen gecreëerde veiligheidsstructuur; op den duur een conflict met Israël; voorlopige samenwerking met alle partijen.
Flauwekul
Het Iraanse advies luidde uiteindelijk dat de macht geleidelijk zal worden veroverd. En omdat Egypte de Amerikaanse economische hulp nu hard nodig heeft, moeten de fundamentalisten de Amerikanen niet uit Egypte weren. Het is een ingewikkeld schaakspel.
En de Egyptische Facebook-generatie inclusief de neomarxisten in UvA-stijl? Die hebben minder dan 1 miljoen stemmen gehad. Ze hebben zeven zetels die werkelijk niets voorstellen. En de nonsens van de westerse journalisten die zeggen dat de moderne jongeren in de Arabische wereld de macht in handen hebben gekregen?
Dat was natuurlijk flauwekul van Europeanen die de Verenigde Staten en Israël, maar ook zichzelf en Europa haten.
Het eindspel van de Arabische storm moet nog komen.