De snoeiharde Twan Huys zal Holleeder eens goed aan de tand voelen
Na de biografie van Willem Holleeder, dat leuke Amsterdamse schoffie dat het zo ver bracht in de onderwereld, en zijn column in de Nieuwe Revu, en de talloze gelegenheden waarop de vroeger zo schichtige Holleeder zich nu maar al te graag laat fotograferen met Jan en alleman, kunnen we hem binnenkort als gast zien in het programma College Tour.
Na premier Mark Rutte en ondernemer Richard Branson, dan nu een boef. Daar gaat de Jeremy Paxman van de lage landen, de snoeiharde Twan Huys, hem eens goed aan de tand voelen.
Waarschijnlijker is, maar je weet het niet, dat het weer zo’n ouwe-jongens-krentenbrood-avondje wordt, want Holleeder is wel spannend, maar ook een beetje eng. Of zijn we al vergeten hoe hij Freddy Heineken en zijn chauffeur Ab Doderer aan een muur ergens in een loods vastketende, bijna een maand lang?
Klooster
Het lijkt me beter dat een veroordeelde boef na zijn vrijlating zijn jaren slijt in stilte en met het doen van goede werken. Liefdadigheid en zo. Wat dat betreft kan Holleeder een voorbeeld nemen aan Michèle Dutroux, die de rest van haar dagen zal slijten in een klooster.
Zo hoort het. Want je hebt dan wel je straf uitgezeten en het recht om als volwaardig burger terug te keren in de maatschappij, de misdaden en misdrijven blijven gepleegd en je bent daaraan schuldig, al heb je duizend straffen uitgezeten. Ik weet namelijk niet of boete schuld opheft.
Aantrekkingskracht
Om de een of andere reden hebben criminelen een grote aantrekkingskracht op brave burgers, vooral op sommige jongeren. Die vinden het denkelijk leuk dat boeven zich niet aan de regels houden en in die zin in een eeuwige puberteit leven.
Kijk maar naar de manier waarop sommige rappers, die tegen het randje van de maatschappij aan zitten en dat breed etaleren, worden bewonderd. Het zou misschien beter zijn andere rolmodellen als voorbeeld te nemen, mensen die iets goeds doen of ergens enorm hun best voor doen.
Verheerlijkt
Gisteren kwamen ze er bij Pauw & Witteman niet helemaal uit. Klaas Wilting, ooit woordvoerder van de Amsterdamse politie, vond terecht dat Holleeder werd verheerlijkt en dat hij niet op tv mocht verschijnen.
PvdA-Kamerlid Frans Timmermans vond dat het juist wel kon, want de journalistiek had het recht en de plicht om deze man nog eens flink aan de tand te voelen – alsof de rechtbank dat nog niet heeft gedaan – en we hadden trouwens allemaal het recht te weten wat deze man beweegt. Journalisten moeten dus nog eens overdoen wat rechters eerder deden, voor het geval iemand even een de deur uit was voor een pakje sigaretten en de hele langdurige rechtszaak heeft gemist. Een idiote redenering. Ook moet Holleeder ‘sorry’ zeggen, dat zou een hoop goedmaken.
Bloot
Poe, poe. Het deugt van geen kanten om die man op de tv te laten verschijnen en iedereen weet dat. Niks geen geklets van: de mensen hebben het recht te weten, enz. Net als het veelgehoorde praatje dat de mensen het recht hebben om te weten hoe, ik noem maar wat, Kate Middleton er bloot uitziet. Dat wíllen we misschien wel weten, maar daar houdt het dan ook wel mee op.
De mensen hebben dat recht dus helemaal niet en bovendien, wat schiet je ermee op om te weten hoe de duistere krochten van de criminele ziel eruit zien?
Sensatiezcuht
Praat er maar lekker omheen, over journalistieke plichten en wat al niet. De enige reden om naar Holleeder te willen kijken is heel simpel: platte sensatiezucht. Voor de publieke omroep komt daar nog bij dat die niets te dol vindt in zijn treurige zoektocht naar publiciteit en kijkcijfers.
Iedereen die nu zegt, zoals ik, dat ze niet snappen waarom iemand als Holleeder airplay krijgt, moet dus ook niet naar de uitzending van College Tour kijken. Wel zo eerlijk.