Blog

Algemeen

Juichende Palestijnen zijn blij met dooie mus

door René van Rijckevorsel 30 nov 2012

De nieuwe VN-status zorgde voor vreugde onder Palestijnen
De nieuwe VN-status zorgde voor vreugde onder Palestijnen

De nieuwe VN-status van de Palestijnse Autoriteit, leidde tot grote vreugde in de Palestijnse gebieden. Voorbarig, want werkelijke erkenning is nog lang niet aan de orde

Het zij zo. De Palestijnse Autoriteit is ‘opgewaardeerd’ tot ‘waarnemend niet-lidstaat’ van de Verenigde Naties (VN). In de Palestijnse gebieden ging de vlag uit en vuurwerk de lucht in. Statelijke erkenning! De uitslag was geen verrassing gezien de samenstelling van de assemblee, waarin elke staat één stem vertegenwoordigt.

Maar de Palestijnen zijn blij met een dooie mus. De 138 voorstemmen (41 blanco en 9 tegen) zullen uiteindelijk niets goeds brengen voor bewoners van de Palestijnse Autoriteit.

Of liever gezegd: Autoriteiten. Want de Palestijnse gebieden kennen verschillende machthebbers. Het ‘gematigde’ bewind van Fatah op de Westoever en het terroristische bewind van Hamas in Gaza.

Juridische kwestie
In mei schreef Fatah-baas Mahmoud Abbas, op papier president van de gehele Palestijnse Autoriteit, in een opiniebijdrage in The New York Times dat acceptatie door de VN de weg vrijmaakt voor ‘het internationaliseren van het conflict als een juridische kwestie, en niet alleen als een politieke kwestie’.

Abbas, die keer op keer heeft geweigerd om het bilaterale vredesproces met Israël te hervatten, gaat zijn gelijk dus bij de rechter zoeken.

Nou, nou. Dat wordt ongetwijfeld een ellenlange, omslachtige procedure, met een uitkomst die aangevochten of niet erkend zal worden door één van de twee partijen (of drie, als Hamas dan nog de macht heeft in Gaza). Een rechtsgang brengt de Palestijnen geen stap verder.

Vernietiging
Dat weet Abbas natuurlijk. De vraag dringt zich dus opnieuw op of de Palestijnen wel een volwaardige staat willen. Opwaardering door de VN en een rechtsgang leveren altijd minder op dan een eventuele uitkomst van bilaterale onderhandelingen met Israël. En die onderhandelingen zijn nu weer verder weg.

Want voor erkenning van de Palestijnse Autoriteit als volwaardige staat is goedkeuring van de Veiligheidsraad nodig, waarin Amerika, dat gisteren al tegenstemde, een vetorecht heeft.

En de Amerikanen zullen pas een Palestijnse staat accepteren als er serieuze vrede en wederzijdse erkenning is tussen Israël en de Palestijnen - inclusief Hamas, dat vernietiging van Israël nog altijd als eerste grondwetsartikel heeft.


Volg @rijckevorsel op Twitter

Tags

zie ook

18 reacties

  • En wat triest dat Nederland heeft meegewerkt aan het schenden van internationale akkoorden door de Palestijnen.

    Al die mensen als van Agt die zeggen het internationale recht hoog te hebben, zijn nu muisstil.

    De Palestijnen hoeven van hun zich niet aan internationale verdragen te houden.
    Inderdaad, zoals dit artikel duidelijk maakt, zelfs niet als ze daarmee een nieuwe strijd beogen.
    http://likud.nl/2012/11/palestijnse-vn-verzoek-is-stap-achteruit/

  • "Who Wants Peace? Who Doesn't?"
    http://www.youtube.com/watch?v=XWK-NAVfjcg

    "The History of the Middle East Conflict in 11 Minutes"
    http://www.youtube.com/watch?v=_ZY8m0cm1oY

  • "De rechter", eigenlijk zouden diverse personen hier mij moeten vergezellen, want veel joodse mensen worden superallergisch bij woorden als "de rechter", de Joodsche Raad of bij uitlatingen van de Verenigde Naties (hoezo 'verenigd'). Israël moet voor zichzelf blijven opkomen. Shalom!

  • Zolang de eerste reactie van een goed geklede en doorvoede palestijnse demonstrant in een nieuwe middenklasse auto is dat dit de eerste stap naar de vernietiging van Israël is moeten we geen enkele illusie hebben dat er vrede komt.
    Verder is het zeker dat Israël onder palestijns bestuur binnen de kortste keren weer de zandbak wordt die het was toen de Joden terugkwamen.

  • Nederland toonde zich weer van zijn sterkste kant. Niet krachtdadig tegen stemmen maar, zo niet laf dan toch onrustbarend slap, zich aan zijn verantwoordelijkheid onttrekken door blanco te stemmen.