door
Robbert de Witt
11 feb 2012
Een demonstrant beschuldigt Rusland van moord in Syrië
Het Syrische leger voelt zich niet langer geremd grof geweld in te zetten tegen haar burgers, na de Chinees-Russische blokkade in de Veiligheidsraad. Als dringend actie nodig is kan de VN beter worden genegeerd
Idealisten pleiten vaak voor samenwerking binnen de Verenigde Naties (VN) die regeringen ervan moet weerhouden het bloed van hun burgers te vergieten. Internationale solidariteit onder VN-vlag, voor een betere wereld. Afgelopen week bleek weer eens waarom het beter is om de VN te passeren als actie dringend nodig is.
Vorige week zaterdag lukte het de Veiligheidsraad niet om een resolutie aan te nemen waarin niet veel meer stond dan een oproep aan de Syrische regering om geen geweld tegen de bevolking te gebruiken. Rusland en China stemden tegen en wrongen zich in bochten om hun blokkade te verdedigen.
Rare ideeën
Rusland en China menen dat een regimewisseling in Syrië tot burgeroorlog en dus tot grootschalig geweld zal leiden. Alsof het dodental de afgelopen elf maanden al niet de zesduizend is gepasseerd.
De uitvluchten van China en Rusland moeten hun ware motief verhullen: de angst voor een opstand in eigen land. Worden ontevreden Russen en Chinezen op rare ideeën gebracht, als hun leiders oppositiegroepen in Syrië gaan steunen?
Beschietingen
Intussen voelde het Syrische leger zich blijkbaar niet langer geremd om zich in te houden. Maandag begonnen grootschalige artilleriebeschietingen op de opstandige stad Homs en in de dagen erna nam het geweld alleen maar toe.
Oppositieleden lieten vrijdag weten dat er sinds maandag zeker 400 doden zijn gevallen door beschietingen van het leger. En het geweld breidde zich vrijdag uit naar Aleppo, de tweede stad van het land, die tot nog toe relatief rustig was.
Chaos
De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton noemde de Russisch-Chinese obstructie een ‘aanfluiting’. Zij gaat nu werken aan een internationale coalitie die, buiten de VN om, de Syrische oppositie zal steunen.
Gezien de chaos in Tunesië, Libië en Egypte, is het maar de vraag of de Syrische opstandelingen hun land naar een vrije en democratische toekomst zullen leiden. Maar een oplossing voor het geweld zal in elk geval niet vanuit het VN-hoofdkwartier komen.