door
Eric Vrijsen
18 apr 2012
Het fietsen van Rutte begint een metafoor te worden voor de voortgang van het beraad
Al zeven weken onderhandelen VVD, CDA en PVV over nieuwe bezuinigingen. Het is tijd om de pijnlijke beslissingen te nemen en een duurzaam plan voor de toekomst te presenteren
Zeven weken zitten ze al vast in het Catshuis en zo langzamerhand is het welletjes. Mark Rutte (VVD), Geert Wilders (PVV), Maxime Verhagen (CDA) en hun secondanten hebben de bezuinigingspuzzel nog altijd niet klaar.
Kennelijk laten ze het Centraal Planbureau nu toch rekenwerk doen. De uitkomst laat zich raden: de diverse maatregelen leveren te weinig op. Dieper snijden is nodig.
Hervormingen
Drie weken geleden sloeg Wilders met de deuren. Hij accepteerde weliswaar forse ingrepen, maar betwistte het nut van hervormingen.
Wilders voelt voor de korte klap (ontwikkelingshulp, lastenverhogingen), maar niet voor blijvende maatregelen (hypotheekrenteaftrek, versnelde verhoging van de AOW-leeftijd, meer marktwerking in de zorg).
De VVD schakelde meteen over in de verkiezingsmodus, of wekte althans die indruk. Daarop keerde Wilders terug aan de onderhandelingstafel. Impliciet slikte hij het principe van hervormingen.
Dealtjes
Een akkoord lag binnen handbereik, leek het. Maar sindsdien moet elke hervorming toch weer moeizaam op Wilders worden veroverd. Hij geeft niets zomaar weg.
Zo wordt het maken van afspraken steeds moeilijker. De drie sluiten slechts voorlopige dealtjes. Ze geven elkaar geen definitief akkoord, gaan niet verder dan voorlopige instemming en houden bij alles nog de mogelijkheid om er later op terug te komen. Codewoord: Samenhang.
In politieke onderhandelingen is zo’n werkwijze gebruikelijk. De partijen kunnen pijnlijke compromissen sluiten door elkaar over en weer overwinninkjes te gunnen.
Problemen groter
De politiek kan op die manier iets doen wat geen enkele andere maatschappelijke sector kan: problemen oplossen door ze groter te maken. Maar zo’n 'alle-pannetjes-op-het-vuur-periode' mag zich niet voortslepen, want dan ontaardt het in argwaan en frustratie. Het moment is nabij dat Rutte de anderen een eindvoorstel door de strot duwt.
Presenteert de premier vóór Koninginnedag een bezuinigingspakket, dan kan het succes nog op hem afstralen. Maar als hij die deadline niet haalt, dan schaadt het zijn aanzien.
Dat op en neer fietsen tussen Binnenhof en Catshuis begon natuurlijk als een trucje om de persfotografen te voeren. Maar langzamerhand is het de metafoor voor de trage voortgang en de onmacht van de VVD-premier. De premier moet ophouden met peddelen en eindelijk eens doortrappen.