door
Liesbeth Wytzes
2 mei 2012
Spies verdedigde het burqaverbod tot voor kort hartstochtelijk
Zoals je na een verbroken verhouding plotseling alles wat je ooit zo in iemand aantrok, verafschuwt – hoe heb je ooit van die bleke benen kunnen houden, of van die baard, of van dat kale plekje op zijn kruin – zo keert nu kandidaatlijsttrekker voor het CDA Liesbeth Spies zich tegen haar oude makker, de PVV.
Groot belang
Op de site van Elsevier staat het fijntjes genoteerd. Met dezelfde hartstocht als waarmee ze ooit het burqaverbod verdedigde (het was kort geleden nog ‘van onvoorstelbaar groot belang’ om er zo niet bij te lopen in een open samenleving), laat ze de kwestie nu gaan.
Idem voor de dubbele nationaliteit: ook die werd met passie bestreden en nu blijkt dat het haar eigenlijk geen ene moer kan schelen. Ze zegt: ‘Je hoofd zegt ja, maar je hart gaat niet vanzelf mee.’ Maar mevrouw Spies, hoe kan dat nou? Dat hoofd had al niet mee moeten gaan to begin with!
Ik begrijp het fenomeen wel, dat je je extreem aanpast om maar bij iemand te kunnen blijven, maar we hebben het hier natuurlijk niet over een liefdesverhouding, maar over de landelijke politiek. Daar is niet alles geoorloofd; daar zouden wat meer principes en idealen moeten gelden.
Eisen
Je kunt het de PVV niet kwalijk nemen dat ze hun eisen stelden, dat was nu eenmaal de (vreemde) constructie. Maar dat juist het CDA zo meeging, dat is eng. In de Volkskrant licht Spies haar kandidatuur nader toe. ‘Het gaat om de vraag: hoe gaan we met elkaar om?’
Werkelijk?
Volgens mij gaat het om de vraag: wie heeft de macht. En naar nu blijkt is deze partij, en is mevrouw Spies, tot veel bereid als het gaat om het krijgen en behouden van de macht. Het moet me ook niet verbazen, want het CDA heeft altijd over een lenigheid beschikt die mij weinig christelijk aandeed.
Dan weer links, dan weer rechts, net wat je wilt.
Klink
Je kunt niet iets verdedigen waar je helemaal niet achter staat en dan binnen no time roepen dat je er eigenlijk totaal anders over dacht en er niets van meende. Samenwerking met de PVV lijkt Spies niet waarschijnlijk, want dan neem je de kiezers niet serieus. Maar als je het ene moment dit en het andere moment het totaal tegenovergestelde beweert, neem je die kiezers dan wel serieus?
Wat vind je dan eigenlijk echt, zelf?
De nieuwe leider van het CDA moet van alles kunnen, maar vooral, daar is die vreselijke term weer, ‘binden en verbinden’. Kunnen ze daar niet eens iets anders voor verzinnen? Ik weet geeneens wat het precies betekent. Het lijkt mij trouwens sowieso belangrijker dat er een andere eis wordt gesteld aan iemand met zo’n belangrijke functie. Namelijk, dat hij zich aan zijn principes houdt. Moeilijk - maar het kan. Kijk maar naar Ab Klink.