Eind mei is er een extra top van regeringsleiders
De spanning loopt op in Europa. Crisis en werkloosheid domineren het beeld. Groei, groei, groei, klinkt het nu alweer een paar weken. Niemand heeft het meer over de noodzaak om de overheidsfinanciën op orde te krijgen.
Dat is de beeldvorming. In werkelijkheid is het altijd de bedoeling geweest dat de begrotingtucht die de eurozone zichzelf oplegde hand in hand zou gaan met een beleid dat de economie gezond maakt en het ondernemen stimuleert.
Wonder
Maar de achterstand in Zuid-Europa is zo groot dat die gezondmaking alleen maar met veel pijn gepaard kan gaan. Jarenlang achterstallig onderhoud, corruptie en belastingontduiking aanpakken, vergt toveren of een wonder.
In afwachting daarvan overheersen de verhalen over zelfmoorden van burgers die het niet meer zien zitten. Wat ooit werd doodgezwegen, wordt nu politiek geëxploiteerd.
Het kan anders. Zoals in het Griekse bergdorp Anavra waar bewoners en bestuur zelf voor economische vooruitgang hebben gezorgd door het hele dorp op de schop te nemen, aldus NRC Handelsblad donderdag.
Staken
De landbouw werd aangepakt, er kwam nieuwe energievoorziening en Europese subsidies werden goed besteed en verdwenen niet in zakken van bestuurders. Het gemiddelde inkomen is er het dubbele van het Griekse gemiddelde van 21.000 euro. Zo kan het ook. De handen uit de mouwen in plaats van staken en tieren.
Maar de druk op de Europese politici neemt toe: zij moeten als de sodemieter met een plan komen om de groei te stimuleren, zeggen economen en linkse politici, zoals de Franse socialistische presidentskandidaat Francois Hollande. Zelfs de bewierrookte Italiaanse interimpremier Mario Monti lobbiet voor een groeiplan.
Banken
Opvallende stem is president Mario Draghi van de Europese Centrale Bank. De ECB heeft al duizend miljard euro aan goedkoop geld naar de banken laten vloeien. Die zouden er het midden- en kleinbedrijf mee moeten voeden, maar doen dat amper. Daardoor kunnen de echte crisisbestrijders – ondernemers – maar niet aan de slag. En dus roept Draghi om een 'groeipact'.
Daarvoor moet de politiek zorgen. De regeringsleiders hebben 30 januari al een groeipakket gepresenteerd, maar dat was een vaag verhaal van bij elkaar geharkte bestaande maatregelen en financieringsstromen.
Frankrijk
Het nieuwe groeipact - pact om aan te geven dat het net zo belangrijk is als het begrotingspact dat tucht oplegde - komt er vast. Maar nog even niet. Iedereen weet dat eerst de Franse presidentsverkiezingen voorbij moeten zijn.
Voorkomen moet worden dat het lijkt alsof Brussel zich mengt in de strijd tussen Nicolas Sarkozy, die zichzelf als crisisbestrijder op de borst klopt, en Francois Hollande die vindt dat Sarkozy en zijn Europese collega’s de groei uit het oog verloren hebben.
Het is nog even wachten op de uitkomst van de Franse strijd zondag. Maandag zal Brussel weer vibreren van de plannen waaraan lang in stilte is gewerkt: een pakket groeibevorderende maatregelen, maar wel met bestaand geld en een grote rol voor de Europese Investerings Bank die beter geld kan besteden dan veel lidstaten dat zelf kunnen.
Top
Eind mei is er dan een extra top van regeringsleiders. Die ontmoeten elkaar weliswaar ook al eind juni, maar de agenda van die ontmoeting is al te vol om er ook nog over groei te praten.
Het eurocircus gaat dus weer beginnen.