door
Carla Joosten
23 mei 2012
De Duitsers hebben zich vaker laten verleiden tot domme maatregelen
Groei en banen, zijn de meest gebezigde woorden in Brussel. Maar hoe vaak ook herhaald, er komt weinig van terecht. Sterker: lidstaten van de Europese Unie (EU) voeren eerder gemaakte afspraken om de economie beter te laten functioneren niet eens uit.
En dus kijken ze naar Brussel. Daar moet het heil vandaan komen. Het liefst in de vorm van Europees geld. Ondanks alle misère is het geloof in de maakbaarheid van de samenleving door belastinggeld in de economie te pompen ongebroken.
Dit jaar hoopt de Europese Commissie, de uitvoerende dienst van de Unie, alvast te beginnen met projectobligaties bedoeld om een zwengel te geven aan energie- en breedbandverbindingen en andere infrastructuur. Voor de pilots - de zeesluis IJmuiden is kandidaat - is uit oude EU-potjes een schamele 230 miljoen euro bij elkaar geschraapt.
Over die obligaties zal het tijdens het diner van Europese leiders in Brussel vanavond geen seconde gaan. Wel over de omstreden euro-obligaties.
Taboe
Niet voor niets schreef voorzitter Herman Van Rompuy van de Europese Raad van regeringsleiders in zijn uitnodiging voor het diner dat er geen taboes zullen zijn. Een uitnodiging aan de kersverse Franse president François Hollande de door Duitsland afgewezen euro-obligaties op tafel te leggen.
De Duitse bondskanselier Angela Merkel wil ze niet: als alle eurolanden net zo goedkoop aan geld komen als Duitsland, is er geen druk meer op de Zuid-Europese landen om hun economie te hervormen, is haar vrees.
Nu hebben de Duitsers zich in het verleden wel vaker door de Fransen laten verleiden tot domme maatregelen, maar het lijkt erop dat Merkel stand houdt. Eerst het huishouden op orde, dan kan de schuld in Europa nog altijd 'vergemeenschappelijkt' worden.
Octrooi
Intussen dralen de landen zelf met maatregelen die ondernemers daadwerkelijk helpen, zoals een Europees octrooi dat moet voorkomen dat ondernemers in 27 landen een aparte octrooiaanvraag moeten doen.
Jarenlang ging het over de vraag in welke taal dat zou moeten. In het Duits, Engels en Frans, vond een meerderheid van landen. Maar dat wilden Spanje en Italië niet. Hun taal was toch niet minder, vonden de Zuid-Europeanen, die niet te boek staan als grote uitvinders.
Zonder die twee landen besloten de andere lidstaten eind 2010 verder te gaan met het Europees octrooi, maar nu wordt weer geruzied over de vraag waar het octrooigerecht (voor geschillenbeslechting) moet komen: Londen, Parijs of München. Ook dit is Europa in 2012: midden in een crisis strijd voeren.
Liefde
En maar praten over groei en banen. Het wordt bijna een soap. Vrede en liefde willen we ook allemaal.
Al dat gepraat verheult bovendien niet dat het hoofdgerecht op het menu vanavond Griekenland is. Uit de euro met die rot Grieken klinkt het bedreigend in Brussel. Maar de Grieken gaan ervan uit dat de eurolanden die gok niet durven nemen, vanwege het nog altijd denkbare risico van een kladderadatsch.
Het wordt vanavond een echt familiediner, met alle spanningen vandien.