Wim van de Camp stemde niet mee over Schengen
De Europese Commissie presenteert vandaag vernietigende rapporten over de voortgang van de verbetering van de rechtsstaat en de aanpak van de corruptie en de criminaliteit door Roemenië en Bulgarije.
Vooral het rapport over Roemenië is kritisch. In dat land wordt de nog prille democratie door de zittende politieke leiders in rap tempo afgebroken. Van corruptiebestrijding is al helemaal geen sprake.
Dat laatste is de reden dat Nederland al een paar jaar de toetreding van de landen tot de paspoortvrije Schengenzone blokkeert. Nederland werd er in Brussel om verketterd. De verontwaardiging was groter dan over de uitblijvende hervormingen in de landen.
Bezwaren
Nederland kwam steeds geïsoleerder te staan. Duitsland en Frankrijk lieten hun aanvankelijke bezwaren tegen de toetreding van Bulgarije en Roemenië varen. Zelfs Finland liet Nederland barsten. In de Europese koehandel gaat het niet altijd om de zaak.
En zo kreeg Nederland de naam van dwarsligger: het land dat, gedreven door ‘populisme’, de Bulgaren en Roemenen buiten Schengen hield. Eurocommissaris Cecilia Malmström (Binnenlandse Zaken) kon haar walging over de ‘xenofobie’ in Nederland maar amper onderdrukken.
Verontwaardiging
Het Europees Parlement, altijd in voor een potje verontwaardiging, nam vorig jaar in grote meerderheid een resolutie aan waarin Nederland - en toen ook nog Finland - werd veroordeeld vanwege het Schengenstandpunt.
Corruptie en criminaliteit waren geen officiële criteria voor toelating tot Schengen. Nederland had de spelregels tijdens het spel veranderd, klonk het in Straatsburg.
Opvallend: de drie PvdA-europarlementariërs stemden, onder aanvoering van Emine Bozkurt, tegen die resolutie. De technische vereisten voor grenscontroles waren dan wel op orde, maar wat te doen met al die omkoopbare douaniers?
Stemming
Het CDA maalde daar niet om. De vijf CDA-europarlementariërs onthielden zich van stemming. Eigenlijk veroordeelden ze het eigen kabinet van CDA en VVD dus meer dan oppositiepartij PvdA. Van D66 en GroenLinks hadden beide landen trouwens al jaren lid mogen zijn van de Schengenzone.
Ook tijdens Europese toppen werd smalend over Nederland gesproken. In september zou worden besloten tot toelating, liet voorzitter Herman Van Rompuy van de Europese Raad van regeringsleiders eerder dit jaar weten. Dan waren er weer voortgangsrapporten over de landen, en die zouden heus goed zijn.
Zorgen
Intussen is de stemming in Europa compleet omgeslagen. Plotseling maakt iedereen zich grote zorgen over de ontwikkelingen in Roemenië, waar de centrum-linkse premier Victor Ponta de centrum-rechtse, al geschorste president Traian Basescu, wil afzetten en het Grondwettelijk Hof en de Ombudsman buitenspel zette.
Misschien moet Roemenië voorlopig nog maar niet tot Schengen worden toegelaten, suggereerden eurocommissaris Viviane Reding (Justitie en Grondrechten) en Van Rompuy al. Zij zagen Schengen opeens als mooi drukmiddel om Roemenië tot de orde te roepen.
‘Het kan verkeren,’ zegt CDA-europarlementariër Wim van de Camp deze week in Elsevier. Zo gaat dat in de politiek, vindt hij.
Klagen
Tja, en dan maar klagen dat Nederland zich in Europa buiten de orde plaatst, zoals Van de Camp vorige week in Nieuwsuur nog deed.
De kwestie Schengen leert dat lidstaten aan de Brusselse vergadertafels juist wel kritisch moeten zijn. Geven en nemen is mooi, maar er zijn grenzen.