Blog

Algemeen

Gerrit Komrij voelde zich verheven boven de massa

door Gerry van der List 6 jul 2012

Gerrit Komrij is vooral bekend vanwege zijn polemieken
Gerrit Komrij is vooral bekend vanwege zijn polemieken

Alle lof voor Gerrit Komrij laat onverlet dat de overleden schrijver als cultuurcriticus weinig zinnigs te melden had

Ronald Plasterk was erg geschrokken door het bericht, meldde hij vanochtend op de radio. De dood van Gerrit Komrij betekende een grote schok voor de PvdA-cultuurdrager, die bewonderend sprak over een ‘rolmodel’, een man die altijd gelijk had.

Zulke loftuitingen zullen we vandaag nog vaak horen. En natuurlijk: Komrij had een zeer scherpe pen en speelde een belangrijke rol als propagandist van de poëzie. Zijn bloemlezingen werden een soort Bijbel van de Nederlandse dichtkunst.

Zijn eigen gedichten haalden helaas zelden het niveau van de door hem bewonderde grootheden en zijn romans zijn eigenlijk al min of meer vergeten voordat hij op 68-jarige leeftijd overleed. Komrij maakte vooral naam als polemist, als schrijver van zeer venijnige columns in NRC Handelsblad.

Minachting
Die stukjes waren vaak briljant geschreven met prachtige, memorabele formuleringen. Toch is raar dat nu juist een linkse politicus beweert dat de schrijver altijd gelijk had. De cultuurfilosoof uit Winterswijk koesterde namelijk een enorme minachting voor politiek in het algemeen en linkse politiek in het bijzonder.

Politiek vond hij een zootje, politici waren zakkenvullers, betrokkenheid bij het lot van ‘arrebeiers’ en andere minderbedeelden was ridicuul. Zijn aanvallen gingen vaak gepaard met denigrerende opmerkingen over het uiterlijk van zijn doelwitten, zoals over de bij de duurste hondenkapper van de stad getrimde baard van PvdA-voorzitter Max van den Berg.

Geweld
Veel argumenten bevatten de stukjes van Komrij zelden. Zoveel te melden had hij niet. Zijn oeuvre zal vooral herinnerd worden door het vermakelijke gescheld van een zich superieur wanende estheet die zich hoog verheven voelde boven de massa.

Misschien was het, en is het nog steeds, leuk om Maartje van Weegen omschreven te zien als ‘sprekende bisonkit’. Maar goed beschouwd waren al die schuimbekkende tirades weinig meer dan een papieren vorm van zinloos geweld.

Tags

zie ook

30 reacties

  • Gerrit Komrij had een scherp oog voor de samenstelling van de massa en daaruit vloeide zijn afkeer voort.
    Politici die schaamteloos liegen, burgers met kiesrecht die kritiekloos, zonder enig onderzoek hun stem uitbrengen en in bizarre oranje uitdossingen door Europa reizen, een partij voor de dieren, een sgp en cu die terug willen naar de tijden van Luther/Calvijn, wijlen Harry Mulisch die wegkwam met alles, het CDA dat met alle winden meewaait en meer van dit soort zaken.
    Aan zo'n samenleving moet je wel een hekel krijgen.

  • Beetje laf om dit nu te schrijven. Had het gedaan toen hij nog leefde.

  • De titel en de kopjes zijn onverbloemd negatief. De eerste helft van het stukje is nog redelijk, maar in de tweede helft worden pogingen tot neutraliteit overstemd door laatdunkend achteraf gewauwel. Zijn tirades wegzetten als een papieren vorm van zinloos geweld is stof voor nieuwe polemiek. De in briljante zinnen gehulde kritiek wordt niet begrepen en blijkbaar is dat een reden om er ook maar niets mee te doen. Dat is ook laf.

    R.C.M. van der Heijden, over doden niets dan goeds hoeft van mij ook niet, maar dit schrijven over Gerrit Komrij van de hand van Van der List is onterecht. K. Noot hanteert niet per se het over doden niets dan goeds. Hij/zij geeft gewoon aan dat het makkelijk kritiek leveren is als iemand al dood is.

  • "Gerrit Komrij voelde zich verheven boven de massa."

    Dat klopt. Hij was een kunstenaar die ver boven de massa uitsteeg, en hij had een fijnzinnig gevoel. En juist daarom zal ik hem blijven waarderen.

  • Had dat geschreven toen de man nog leefde, dan had hij daarop kunnen antwoorden. Ik vind het echt niet passend om dat nu te doen, kunstenaars zien de wereld nu eenmaal anders dan niet kunstenaars.Maar daarom was hij nu eenmaal Gerrit en daarom kreeg hij zijn prijs.Helemaal terecht volgens velen en helemaal PC.H. onterecht volgens anderen.Maar om dit stukje nu te schrijven net na zijn overlijden getuigt van weinig goede smaak, dat is in elk geval zeker.