door
Paul Lieben
4 jul 2012
Rutte kan beter een voorbeeld nemen aan Cameron
'De huidige relatie geeft geen voldoening,' aldus de premier, die Brussel bestempelt als overbodige ballast. 'De kosten zijn te hoog, er is te veel bureaucratie, ze bemoeien zich met zaken die lidstaten, samenlevingen of individuen zelf moeten bepalen.'
Stoere taal
Verfrissend! Mark Rutte aan het woord? Nee hoor, zijn Britse geestverwant David Cameron. Rutte had het best kunnen zeggen, maar dan wel voorafgaand aan de verkiezingen in 2010, toen hij nog stoere taal uitsloeg over Brussel en Europa en niet begon te draaien als een vlag aan de stok.
Wat zijn die Britten wat democratische vertegenwoordiging betreft toch een ‘lucky bastards’! Ze hebben parlementariërs die de mening van het volk verkondigen en vertalen in het parlement: wat een luxe!
Zo hebben Britse parlementariërs afgedwongen dat er een referendum komt over de vraag of hun land de banden met de Europese Unie moet herzien, blijkens een artikel in De Telegraaf. En mocht het referendum er komen, dan is het niet waarschijnlijk dat een loopje wordt genomen met de uitkomst, zoals in Nederland is gebeurd.
Zowel bij de Conservatieven als bij Labour zitten parlementariërs die kanttekeningen plaatsen bij Europa en dat vertalen in hun stemgedrag. Al worden die zelfs in De Telegraaf neergezet als ‘Eurofoob’. Interessant is dat er in Groot-Brittannië Kamerleden zijn die een afwijkende mening over Europa durven te verkondigen.
Kritisch
Nog interessanter is waarom hun collega’s in Nederland dat niet doen. Als er in het Verenigd Koninkrijk conservatieven en sociaal-democraten zijn die zich kritisch tonen over Europa en op de rem gaan staan, zouden die er ook in Nederland moeten zijn - men hangt immers dezelfde ideologie aan.
In Nederland beschikken we echter over een veelheid aan relatief kleine partijen, die zich opstellen als sektes. De mening van het volk verkondigen, zonder last of ruggespraak, is dan als vloeken in de kerk.
Voor de vorm word je misschien nog even gedoogd, maar bij de eerstvolgende mogelijkheid word je direct vervangen. Interne partijdemocratie? Niks ervan! Kadaverdiscipline, dát wordt van je gevraagd.
Parlementair klapvee
Onze Kamerleden zijn, hiertoe uitgenodigd door het Nederlandse partijstelsel en hun eigen obsessie met baantjes jagen en zetel kleven, op z’n best verworden tot parlementair klapvee.
In die zin kunnen ze per partij net zo goed een aantal klonen als parlementariër neerzetten; ze opereren immers niet als zelfstandig denkend en stemmend individu en ‘groupthink’ - met desastreuze gevolgen voor de Nederlandse bevolking - ligt continu op de loer.
Riedeltjes
Daarom horen we continu dezelfde, onbewijsbare riedeltjes over het belang van Europa, de export, de vrede en de welvaart die het gebracht zou hebben, etc. Maar wordt vooral niet ingaan op de vraag of bijvoorbeeld de inwoners van Zwitserland, Denemarken en Groot-Brittannië niet beter af zijn, nu ze niet meedoen aan een lekke munt en garant zijn gaan staan voor de bodemloze putten in Zuid-Europa.
Vroeger leerden we op school dat Nederland een evenredige vertegenwoordiging kende, in tegenstelling tot Groot-Brittannië met zijn districtenstelsel. Nu wordt er van alles vertegenwoordigd in ons politieke stelsel, maar de mening van het Nederlandse volk blijft wat achterwege; die wordt nogal onevenredig benadeeld. En dat is een understatement, om met de Engelsen te spreken.