door
Arendo Joustra
21 jul 2012
Roemer wil een nog hoger toptarief
Het socialisme mag in Rusland, China en Cuba dramatisch hebben gefaald, in Nederland blijkt het tamelijk succesvol
Het socialisme in Nederland is niet alleen succesvol omdat 2,5 miljoen mannen en vrouwen in dienst zijn van de overheid of voor instellingen werken die door de overheid worden betaald.
En niet alleen omdat daarnaast ook nog eens 4,5 miljoen mannen en vrouwen een uitkering ontvangen. En ook niet omdat de kosten van de gezondheidszorg geen grens kennen, waardoor de zorg als koekoeksjong alle andere uitgaven van de overheid aan het verdringen is.
Nee, het succes van het socialisme van Slochteren tot Sluis en van Schagen tot Sittard kenmerkt zich vooral door de enorme hoeveelheid geld die werkende mannen en vrouwen aan de overheid en de sociale fondsen moeten afstaan.
Gratis voetbal
Zij maken het luilekkerland van de andere Nederlanders mogelijk: lage huren, gratis medicijnen, kaartjes voor openbaar vervoer en opera ver onder de kostprijs, een leven lang een inkomen zonder te hoeven werken, een staatspensioen, gratis voetbal op televisie en hulp aan arme landen zonder daaraan zelf een cent bij te dragen.
Het is socialisme, maar in Nederland heet het ‘solidariteit’. Het is de opgelegde solidariteit van vier miljoen meestverdienende Nederlanders met de rest. Hun salaris bedraagt gemiddeld 65.500 euro bruto per jaar. Samen zorgen ze wel voor 90 procent van de loon- en inkomstenbelasting.
Hypotheekrenteaftrek
De vraag is natuurlijk hoe elastisch de solidariteit van die vier miljoen werkenden is. Er is een theorie dat gevangenen altijd een mogelijkheid moeten hebben om te ontsnappen. Dat houdt ze rustig.
In Nederland heet die ontsnappingsroute de hypotheekrenteaftrek. Die route is al tot dertig jaar beperkt, maar politieke partijen zinnen op het verder terugdringen van de aftrek. Wat dat met de solidariteit doet, laat zich raden.
Zeker als het hoogste belastingtarief van 52 procent niet omlaaggaat.