door
Oene van der Wal
29 aug 2012
Rewe behoort tot de duurdere supermarkten in Duitsland
Goed dat Albert Heijn naar Duitsland komt. Over twee weken opent de eerste Albert Heijn to go in Aken, daarna slaat het bedrijf zijn vleugels verder uit in het aan Nederland grenzende Noordrijn-Westfalen. AH wil de Duitsers warm krijgen voor gemaksproducten als kant-en-klaarmaaltijden.
Snelle hap
Of het offensief gaat slagen moet natuurlijk worden afgewacht. De Duitse retailmarkt geldt als moeilijk voor nieuwkomers van buiten. Je kunt in de steden op elke straathoek een snelle hap krijgen en het wemelt van de avondwinkels die fungeren als kleine supermarkten.
In mijn woonplaats Berlijn zijn bovendien de prijzen in eettentjes zo laag, dat het nauwelijks loont om bij de supermarkt in te kopen en thuis iets te koken. Eten bestellen via internet is ook aan een enorme opmars bezig.
Pijnlijke initialen
Toch is het hoog tijd dat een grote Europese speler als Albert Heijn – dat gelukkig onder zijn volledige naam gaat opereren en niet met de in Duitsland pijnlijke initialen AH - de Duitsers eens wakker schudt.
De Duitse supermarktwereld is van onder tot boven doortrokken van een kille discountermentaliteit met als motto: veel voor weinig, in een niet al te aantrekkelijke omgeving.
Rewe
Je gaat hier niet met plezier naar de supermarkt. Zelfs niet als je Aldi en Lidl links laat liggen en kiest voor de duurdere Kaiser’s of Rewe, om er maar twee te noemen.
Maar de sfeer is nog tot daar aan toe. Ergerlijker is dat ook in deze vermeend goede supermarkten vrijwel geen producten of verpakkingen zijn te vinden die voor één- of tweepersoons huishoudens zijn gemaakt. Een lasagne voor in de oven of een bevroren pizza kun je nog net krijgen. Maar stoommaaltijden bijvoorbeeld, ho maar. Het is alsof de tijd stilstaat.
Magnetronvoedsel
Vooral in een stad als Berlijn verbaast dat nogal. De Berlijnse bevolking bestaat voor ruim de helft uit eenpersoonshuishoudens. Bijna een derde wordt gevormd door tweepersoonshuishoudens. Veel mensen werken onregelmatig. Maar daar hebben de supermarktketens dus geen boodschap aan.
Ik heb me wel eens laten vertellen dat dit, naast het brede aanbod aan andere eetmogelijkheden, komt doordat Duitsers kant-en-klaarmaaltijden wantrouwen. Vooral magnetronvoedsel vinden ze eng, omdat dat wordt ‘bestraald’. Dat appelleert weer aan een oeroude angst voor moderne technologie, zo heet het dan.
Ongezond
Maar bovenal leeft bij velen het hardnekkige idee dat deze producten kunstmatig en ongezond zijn. Daarom koken Duitsers als ze thuis eten over het algemeen het liefst zelf.
En dat is spijtig. Want mede daardoor missen Duitse supermarkten de innovativiteit en klantgerichtheid van een keten als Albert Heijn.