door
Afshin Ellian
17 aug 2012
Emile Roemer trekt ten strijde tegen Brussel
'Universiteiten mogen langstudeerboetes niet innen,' vindt PvdA-Kamerlid Ronald Plasterk. Het is niet onbegrijpelijk dat hij zoiets eist.
De affaire rond de langstudeerboete is een verbijsterende politieke gebeurtenis. Nederland wordt met de dag onzekerder - en dat is zeer gevaarlijk.
Al jaren wordt gedebatteerd over de lengte en breedte van academische studies en over de financiering ervan. Terecht maakt de politiek zich zorgen over studenten die heel lang bezig zijn met hun studie. Maar de uitkomst van het debat is erg onbevredigend.
Eén studie
De intelligente student wordt domweg genegeerd. Erger nog, de intelligente student zal worden bestraft. Een student die binnen vijf jaar verschillende studies wil afronden, zal binnen het huidige regime worden gestraft, want volgens Den Haag heeft een Nederlandse student recht op één diploma binnen de gestelde termijn.
Dus als uw kind erg intelligent is en binnen de gestelde termijn twee bachelors en drie masters wil afmaken, zal het worden gestraft. Uw kind mag maar op één moment afstuderen; op verschillende momenten binnen de gestelde termijn in verschillende richtingen afstuderen, wordt bestraft met een boete. Dan is hij of zij een langstudeerstudent. Dat is natuurlijk niet waar.
Eigenlijk moet een student die zo intelligent is en ook nog keihard werkt, worden beloond. Een universiteit die een dergelijke student opleidt, verdient ook een beloning. Maar dat wil de politiek niet.
Zesjescultuur
De egalitaire politiek streeft middelmatigheid na - misschien zelfs domheid. Ons systeem is niet gebaseerd op het belonen van hardwerkende en intelligente studenten.
En toch moppert Den Haag over de zesjescultuur. Deze verwerpelijke cultuur werd door Den Haag zelf fiscaal gefinancierd. Zelfs de VVD, de partij die juist in termen van beloning moet denken, ging hierbij makkelijk mee met andere partijen.
Studenten en universiteiten worden nu in onzekerheid gelaten: een kwalijke zaak. Universiteiten zijn al enige jaren bezig met de noodzakelijke voorbereidingen op de wet. Afgelopen zomer hebben talloze studenten keihard gewerkt om voor 1 september te kunnen afstuderen.
Populisme
Allemaal vergeefs. Wetten schijnen tegenwoordig niet meer de kracht te hebben om als wetten te gelden.
Nu, een paar weken voor de verkiezingen, zegt CDA-lijsttrekker Sybrand van Haersma Buma dat de langstudeerboete er niet moet komen. Zijn partij maakte zich de afgelopen jaren juist sterk voor de introductie van de langstudeerboete.
Maar nu wil het CDA plotseling iets anders. De christen-democraten doen dit om aandacht te trekken en de partijtop hoopt zo nog wat stemmen te winnen bij studenten en hun ouders. Puur populisme.
Het CDA klaagde telkens over populisme en de kwalijke gevolgen ervan voor het politieke bestel. Maar het nieuwe adagium lijkt: populisme is alleen slecht als dat door de buurman wordt bedreven.
Stemmen kopen
Het CDA had het hele bestraffingssysteem en het domme concept van NWO-onderzoeksfinanciering ter discussie moeten stellen. Op die manier hadden de christen-democraten hun ideeën over de langstudeerboete kunnen uiten. Dat hebben ze niet gedaan.
Het gaat hier niet meer om fundamentele stelselherziening, maar om hoe een partij stemmen kan kopen. In alle openheid wordt getracht uw stem te kopen.
Jarenlang klaagde het establishment over het politieke taalgebruik van Geert Wilders. Wilders zou volgens de gevestige orde op een populistische en vooral ongefundeerde manier moeilijke vraagstukken voorzien van makkelijke antwoorden.
Idioot
Moeilijke vraagstukken en makkelijke antwoorden! Na elke uitspraak van Wilders werden in de kranten liters inkt gebruikt om te laten zien dat Wilders een gevaarlijke populist is. Maar is dat nog steeds het parool van het establishment?
Onlangs zei SP-leider Roemer in een interview met Het Financieele Dagblad dat het idioot is om de EU-norm dat een begrotingstekort hooguit 3 procent mag bedragen strikt na te leven, zonder de omstandigheden mee te wegen.
Die 3-procentsnorm is ongetwijfeld een van die moeilijke vraagstukken waarvoor geen makkelijke oplossingen zijn, maar Emile Roemer denkt daar anders over: ‘De overheid moet de zaak weer aan het draaien krijgen. Dan moet ik een belachelijke boete gaan betalen als het tekort groter is dan 3 procent? Over my dead body.’
Hollandse mist
Geestig: dit is precies de manier waarop Wilders politieke vraagstukken aan de orde stelde. En daarvoor werd Wilders geregeld door alle politieke partijen, inclusief de SP, onder vuur genomen. Men gebruikte daarbij de term ‘de verwildering van de politiek'.
Wilders’ taal, tactiek en politieke benadering vormen niet langer een taboe. De ketter Wilders is geen ketter meer. Hij fundeerde de norm die nu door iedereen wordt gebruikt, afhankelijk van de politieke belangen.
De ketterij van Wilders is het algemene geloof geworden. Zo is het altijd gegaan in de geschiedenis. En de rechtszekerheid verdwijnt in de Hollandse mist.