Blog

Algemeen

Romneys 'running mate' is gewaagd aan Obama

door Rik Kuethe 14 aug 2012

Ryan wordt geprezen om zijn no-nonsense-bezuinigingsvoorstellen
Ryan wordt geprezen om zijn no-nonsense-bezuinigingsvoorstellen

Dat Mitt Romney de conservatieve Paul Ryan, de ster van het Congres, heeft aangewezen als tweede man, kan de Amerikaanse verkiezingsstrijd verlevendigen

De Republikeinse presidentskandidaat Mitt Romney heeft de invloedrijke Afgevaardigde Paul Ryan uit Wisconsin aangewezen als zijn plaatsvervanger op aarde.

Over het vicepresidentschap doen zij die het hebben bekleed, vaak laatdunkend. Zo zei oud-president George H.W. Bush eens: 'Als vicepresident heb je het voorrecht met vele staatshoofden kennis te maken, zij het bijna altijd eerst nadat die staatshoofden zijn overleden.'

'Eén hartslag'
Toch is de functie niet helemaal van belang ontbloot. Zij vormt een prachtig opstapje. Eenderde van alle 44 presidenten was eerder tweede man. De 'Veep' is 'slechts één hartslag verwijderd van het presidentschap'.

Met de zeer conservatieve Paul Ryan heeft Romney een prikkelende keuze gemaakt. De 42-jarige Ryan, voorzitter van de begrotingscommissie van het Huis van Afgevaardigden, heeft een duidelijke visie op de rol van de overheid: die moet radicaal krimpen zonder de belastingen te verhogen. Net als president Barack Obama is Ryan een intellectueel. Hij werd op zijn 28ste al lid van het Congres en werd sindsdien in zijn overwegend linkse kiesdistrict altijd herkozen.

Barre tijden
Zijn uitverkiezing kan de verkiezingsstrijd tot begin november aanzienlijk verlevendigen. Tot nu toe voert Romney een vrij matte campagne, waarin hij vooral op Obamamoeheid speculeert.

Linkse Democraten menen juist dat Ryan een loden kogel aan de voet van Romney zal blijken, omdat het kapmes dat hij in de sociale voorzieningen wil zetten, in deze barre tijden de kiezer uit het midden zal afschrikken.

De race om het Witte Huis is nu echt losgebarsten. Maar hoe verlopen die verkiezingen precies? Ondersteund door historische anekdotes en met oog voor grappige details legt amerikanist Koen Petersen het proces helder uit. Een onmisbare gids voor wie de Amerikaanse presidentsverkiezingen wil volgen en begrijpen.

Bestel het boek van Koen Petersen: Einddoel Witte huis. Hoe de Amerikanen hun president kiezen

Tags

zie ook

14 reacties

  • De linkse Romney probeert met Ryan conservatieve republikeinen aan the spreken maar ik denk niet dat dat lukt. Ook Ryan is gewoon een big spender en pro bail outs. met zijn plan zou tegen 2030 het budget gebalanceerd zijn, lachwekkend....

  • Ryan is helemaal geen big spender maar in tegenstelling daartoe de bedenker van de "Ryan Roadmap", een plan om de federale overheid te reduceren door diep te snijden in het sociale vangnet (met name in Obama's Medicare).

    Ryan's probleem is dat hij zich -ook bij de republikeinse kiezer- onpopulair gemaakt heeft met zijn "partisan politics", door in het Congres het voortouw te nemen bij het continue op alle mogelijke manieren vertragen en saboteren van Democratische wetsvoorstellen. Dit terwijl de Amerikaanse kiezer op dit moment gefixeerd is op de economie en vindt dat politici daar pragmatisch mee moeten omgaan en de handen uit de mouwen moeten steken in plaats van vertragingstactieken toe te passen uit ideologische overtuiging.

  • Obama en Ryan, diametraal tegenovergestelde opvattingen over het bestrijden van de astronomische staatsschuld, Obama de socialistische manier: vergroten van de overheid, scheppen van overheidsbanen, sunbsidieren groene economie, verhoging van de belastingen en heffingen en verder de staatsschuld laten oplopen. Ryan: belastingverlaging of constant houden, kleinere overheid, stimuleren van de economie door de lasten voor het bedrijfsleven te verlagen en de regelingen te vereenvoudigen, geen sociale voorzieningen die onbetaalbaar zijn of worden.
    Ook voor de toekomst van Europa is het van belang wie wint en dan ook zijn stempel drukt op de EU en eurozone. Zijn keuze door Romney zet de campagne op scherp.

  • Obama is een adept van Keynes: de overheid moet investeren als de economie hapert en sparen als de economie goed draait. Obama en de socialisten willen echter altijd "investeren" ,dus als het slecht gaat, maar ook als het goed gaat. Allemaal rupsjes nooit genoeg, zoals Obama, Melkert, Samsom, Roemers, Pechtold, Sap en anderen.

    Ryan is echter een aanhanger van M. Friedman: Iedereen is zelf verantwoordelijk voor eigen keuzes. Kleine overheid met zo min mogelijk bemoeizucht van ambtenaren. In landen met de Friedman doctrine gaat het duidelijk beter dan in landen met de linkse brainwash.

  • het enige verschil tussen Ryan in Obama is dat Ryan het budget minder snel will laten groeien, het zijn 2 big spenders.