door
Carla Joosten
6 sep 2012
ECB=president Draghi presenteerde donderdag het nieuwe opkoopplan van de ECB
De Europese Centrale Bank (ECB) is definitief de zelfverklaarde redder van de euro. Zie het besluit om opnieuw staatsobligaties te gaan kopen van kwakkelende eurolanden.
Daarmee lijkt niet Brussel het centrum van Europese besluitvorming, maar Frankfurt, waar de ECB is gevestigd. Maar Duitser is de ECB er desondanks niet op geworden. Integendeel.
Wat de politici niet lukte – rust brengen in de eurozone – denken de bankiers wel te kunnen. Of dat zo is, moet nog maar blijken. Financiële markten, die volgens ECB-president Draghi overdreven reageren op de zwakheden in de eurozone, zijn niet snel tevreden.
En wat doen Spanje en Italië, de twee landen waarvoor dit allemaal is bedoeld? Voelen die zich niet te trots om zich te onderwerpen aan door derden opgelegde hervormingsprogramma’s?
Vernedering
De ECB gaat namelijk pas tot actie over als landen voldoen aan de eisen van de noodfondsen EFSF/ESM. Spanje en Italië zullen dus zelf ook een hobbel moeten nemen, al is het vooral een symbolische. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat Draghi zo vaag was over de betrokkenheid van het strenge IMF. Die ‘wordt gezocht’ en is dus geen harde eis. Kennelijk om de Zuideuropese landen de vernedering van Amerikaanse inspecteurs te besparen.
Het besluit om opnieuw te interveniëren in de obligatiemarkt werd wel gesteund door president Klaas Knot van De Nederlandsche Bank, maar niet door Jens Weidmann van de Bundesbank.
Liraisation
Maar ECB-president Mario Draghi ontkende op zijn persconferentie dat er van ‘liraisation’ sprake was. Oftewel: Clubmed heeft niet de macht gegrepen, want ook de afgevaardigden uit noordelijke staten steunden het besluit. De geschetste tegenstelling noord-zuid is volgens Draghi een karikatuur.
Hoe het ook zij, de ECB, die eerder al 200 miljard euro in de markt pompte, zet de geldpers weer aan.
De ECB is hiermee definitief niet geworden wat voor de introductie van de euro aan de Duitsers (en de Nederlanders) werd beloofd: een afspiegeling van de Bundesbank.
Degelijk
Toen de euro werd ingevoerd is afgesproken dat de ECB net zo degelijk en betrouwbaar zou worden als de Buba, zoals de Duitsers hun bank liefkozend noemden. Op grond van historische gronden had die maar een missie: de inflatie beteugelen.
De ECB heeft voor zichzelf een nieuwe missie geschapen: de rente op de obligatiemarkt stabiliseren. De onrust daar heeft de euro in gevaar gebracht en de munt beschermen valt volgens bankpresident Draghi ook binnen zijn mandaat.
Feit is dat de geldstroom van noord naar zuid doorgaat. Dat is geen karikatuur maar werkelijkheid.
In de H.J. Schoo-lezing schetst Thierry Baudet een alternatief voor de Europese Unie dat meer recht doet aan de democratie en de culturele diversiteit van het continent.
Bestel hier het boek:
Pro Europa dus tegen de EU