Blog

Algemeen

Minister Kamp durft te gokken met pensioenen

door Remko Nods 24 sep 2012

Veel Nederlanders ontsnappen aan korting van hun pensioenen
Veel Nederlanders ontsnappen aan korting van hun pensioenen

Pensioenfondsen krijgen terecht iets meer lucht van het demissionaire kabinet, maar jongeren kunnen daardoor worden benadeeld

VVD-minister van Sociale Zaken Henk Kamp geeft vandaag pensioenfondsen toestemming hun verplichtingen te waarderen met behulp van de zogeheten ultimate forward rate (ufr). Dat is een fictieve rekenrente van jaarlijks gemiddeld 4,2 procent voor de waardering van pensioenverplichtingen die over twintig tot veertig jaar moeten worden nagekomen.

Door dit besluit stijgt de dekkingsgraad van pensioenfondsen 3 tot 4 procentpunt. Voor april 2013 aangekondigde kortingen op de pensioenen kunnen daardoor achterwege blijven of sterk worden beperkt.

Zwakke economie
Kamp motiveert zijn besluit als volgt: tijdens de eurocrisis is de rente geforceerd omlaag gedrukt door de Europese Centrale Bank en door beleggers die ‘veilige’ staatsobligaties opkochten. Pensioenfondsen rekenden zich arm met de lage rente, want hoe verder de rente zakt, hoe hoger de pensioenverplichtingen moeten worden gewaardeerd.

Het is bovendien theoretisch onjuist om pensioenverplichtingen te waarderen met de risicovrije rente; de pensioenen zijn immers niet risicovrij. Ze kunnen worden gekort.

Ten slotte wil Kamp voorkomen dat Nederlanders nog minder gaan consumeren, als de pensioenen op grote schaal worden gekort. De toch al zwakke economie is daarbij niet gebaat.

Risico
Het besluit is goed nieuws voor naar schatting iets meer dan een miljoen gepensioneerden, zij ontsnappen aan een korting van hun pensioen. Maar niet alle gepensioneerden ontspringen de dans: sommige fondsen staan er zo slecht voor, dat ze onherroepelijk moeten korten.

Het besluit is minder goed nieuws voor jongeren. Als de lange rente decennialang laag blijft – zoals in Japan en Zwitserland – dan zullen pensioenfondsen te lage beleggingsinkomsten genereren om de beloofde pensioenen voor de twingers en dertigers van vandaag te kunnen betalen. Kennelijk acht Kamp dit risico beperkt.


Tags

zie ook

33 reacties

  • Als wij tijdens onze gewerkte jaren van 1964 tot 2007 ook zo zouden hebben gedacht, dan hadden die mensen die NOOIT iets hadden betaald aan de pensioenen ook NIETS gekregen.
    Het grote probleem zijn niet de pensioenuitkeringen maar de INKOMSTEN.
    Dit komt alleen door dat er zo WEINIG mensen WERKEN, en er teveel langs de kant staan met de hand omhoog.

  • Als de pensioenfondsen ook de pensioenleeftijd mee laten bewegen met de AOW leeftijd, die omhoog gaat, hebben ze helemaal geen centje pijn meer.
    Overigens maken de pensioenfondsen uitstekende rendementen, alleen worden ze door de EU uit aandelen gepest omdat ze dan 30% kapitaal extra moeten aanhouden. Logisch want de EU wil zoveel mogelijk geld in EU staatsleningen.

  • @L. Linssen op maandag 24 september 2012 10:42

    Er zijn gewoon veel minder werkenden in relatie tot gepensioneerden dan in de periode 1964 - 2007. Dat komt omdat uw generatie veel te weinig kinderen heeft gekregen. Deze situatie kan niet meer gecorrigeerd worden (ook niet door immigratie), dus linksom of rechtsom moet er uiteindelijk ingegrepen worden in de AOW en de pensioenen. Minister Kamp doet nu weinig tot niets en gokt dat er in de toekomst veel extra welvaart komt zodat de weinige werkenden tegen die tijd toch de totale kosten kunnen dragen.

  • Hotelkilo 11:18
    Uw verhaal is maar een heel klein gedeelte van de waarheid.
    Als onze generatie 4 of meer kinderen had gehad, waren er nu meer dan 1 miljoen werkelozen.
    Er zijn nu al meer dan 500.000 mensen zonder werk, we hebben heel veel wajongers die niet werken, en dat groeit explosief.
    Het probleem is gewoon dat er te weinig mensen bijdragen aan het arbeidsproces, en dat komt niet omdat er weinig kinderen zijn.

  • Nog maar een paar weken geleden las ik in “De Volkskrant” een artikel over het ABP.
    Hun vermogen in 2006 was 194 miljard, in 2012, na drie crises nota bene, bedraagt het vermogen van het ABP 246 miljard.
    De jaarlijkse betalingen bedragen slechts 5 miljard.
    Helaas weet ik niet meer wie het schreef en de precieze datum van het stuk.
    Ik las het met verbijstering, maar mijn verbijstering werd nog groter toen ik de dagen daarna helemaal niets hierover in de media vernam, misschien iets voor U mijnheer Nods om dit uit te zoeken.