door
Gerlof Leistra
19 sep 2012
Bouterse werd in 2010 gekozen als president van Suriname
Opnieuw zit Desi Bouterse stevig in het zadel in Suriname. Dertig jaar na de door hem en zijn handlangers gepleegde coup kwam 'Bouta' nota bene na democratische verkiezingen in 2010 opnieuw aan de macht.
Van volksjongen en militair tot president van Suriname. Blijkbaar rekent de meerderheid van de bevolking hem zijn betrokkenheid bij de Decembermoorden van 1982 niet (meer) aan.
Gekonkel
Over de Surinaamse president publiceren de journalisten Ivo Evers en Pieter van Maele vandaag het vuistdikke boek Bouterse aan de macht. Als Suriname-liefhebber las ik het met plezier, al staat er voor mij niet echt veel nieuws in.
Het is vooral een gedetailleerd overzicht van het gekonkel achter de schermen tijdens de formatie – 'een Shakespeariaanse (…) soap vol intriges, gebroken beloftes, verraad, achterkameroverleg en onverwachte verbroedering' - en laat zien hoe de sluwe strateeg Bouterse alle touwtjes in handen kreeg. Maar de auteurs wijden vaak uit en dat gaat ten koste van de grote lijn.
Historici
Door alle aandacht voor de politieke ontwikkelingen verdwijnt de hoofdpersoon geregeld uit beeld. Hebben ze hem niet gesproken? Wilde hij ze niet te woord staan? Nu stellen de auteurs zich bijna op als historici die vanaf de zijlijn de recente geschiedenis van Suriname keurig op een rijtje zetten.
Helaas blijft het de buitenkant van Bouterse. Maar hoe zit hij in elkaar? Is hij in de loop der jaren veranderd? En wat mij als misdaadverslaggever interesseert: heeft hij nu meer dan ooit grip op de drugshandel in het land?
Onlangs lekte een tapgesprek uit waarin de Surinaamse drugscrimineel Piet Wortel beweert dat Bouta ervoor zorgde dat een in het binnenland gedumpte partij van 400 kilo cocaïne werd 'veiliggesteld'. In ruil voor zijn rol zou Bouterse de helft van de drugs hebben gehouden.
Financiers
De naam van Wortel viel twee jaar geleden in de wandelgangen van hotel Torarica – het informele Nieuwspoort van Paramaribo - als één van de financiers achter de schermen van de verkiezingscampagne van Bouterse.
In hun boek schrijven Evers en Van Mael dat de partijen gezamenlijk meer dan twee miljoen euro uitgaven aan de verkiezingen. 'Niemand weet waar de partijen al dat geld vandaan halen.' Viel dat in het geval van Bouterse echt niet te achterhalen? Kenden zij de geruchten over Wortel en andere grote namen uit het drugsmilieu?
De twee auteurs weten veel over Bouta te melden, maar ik had zo graag nog veel meer willen weten. Een volgend boek?