Samsom doet het verrassend goed
Bezielde Diederik Samsom lijkt niet meer te stuiten, maar zijn partij is zielloos
Diederik Samsom doet het verrassend goed tijdens de verkiezingscampagne. De lijsttrekker van de PvdA manifesteert zich in debatten als wijze staatsman in spe, enigszins verheven boven het gekissebis van zijn collega’s.
Das
Het is ironisch. Een rustige, alom gerespecteerde burgemeester op wiens lijf deze rol geschreven leek, ging als leider van de PvdA volledig de mist in.
Maar een jeugdige, temperamentvolle, bestuurlijk onervaren oud-activist van Greenpeace doet een das aan en transformeert – ogenschijnlijk – in de leider die Job Cohen had moeten zijn.
Desoriëntatie
Het is de vraag hoe bereid linkse kiezers zich op 12 september tonen om vanwege hun waardering voor de new kid on the block alle zwakheden van de PvdA eventjes te vergeten.
Want het is nog steeds de partij van inhalige oud-bewindslieden als Wim Kok, van incapabele technocraten als de Utrechtse burgemeester Aleid Wolfsen, van zwakke, vaak met positieve discriminatie aan een zetel geholpen Kamerleden, van fundamenteel gesteggel over de te varen koers, van slechte resultaten in CPB-berekeningen, van het ontbreken van enig initiatief in het intellectuele debat, van een verwarde, defensieve houding als het gaat om immigratie en islam, van krampachtige behoudzucht in sociaal-economische kwesties, van ideologische desoriëntatie.
Flirt
Het is ook onduidelijk of en hoe de nieuwe lijsttrekker daarin verandering kan brengen. Hoe verhoudt bijvoorbeeld de flirt van de als links bekendstaande Samsom met de SP zich tot de bedaarde bestuurdersstijl die hij zich nu aanmeet?
De opmars van de PvdA in de peilingen maakt een onverdiende indruk. Het is goed mogelijk om onbehagen te voelen over de standpunten van de SP en toch waardering te koesteren voor het functioneren van die partij.
Opportunist
Een echte volkspartij die heeft geïnvesteerd in het opbouwen van een band met de achterban, een relatief grote consistentie vertoont in de standpunten over belangrijke kwesties als Europese integratie en immigratie en de laatste jaren bewust geleidelijk wat van koers is veranderd in de hoop bestuurlijke verantwoordelijkheid te kunnen dragen.
Een partij die daarom zeker meer recht heeft op een electorale beloning dan zielloze, zwalkende sociaal-democraten met een opportunist aan het roer.