Van rimpels tot onderkin en van pigmentvlek tot acné. Nieuwe lasertechnieken lijken het antwoord op alle huidproblemen. Maar let op. Niet elk laserapparaat doet wat hij belooft. En tussen lasers zitten nogal wat verschillen.
Je hebt veel verschillende lasers, maar het principe is telkens hetzelfde. Het licht van de laser is, anders dan het uitwaaierende licht van de zon of een lamp, sterk geconcentreerd in één punt. Het licht is daardoor zo krachtig dat het een laagje van de huid, haarzakjes of kleine vaatjes kan wegbranden of de huid kan veranderen van kleur of samenstelling. Omdat laserlicht zo sterk gebundeld is, kan het zich uiterst secuur op een deel van het lichaam inzoomen, een haarzakje of een vaatje bijvoorbeeld.
Keerzijde
Lasers worden met veel succes ingezet tegen een keur van huidproblemen, van psoriasis tot acné en van huidveroudering tot pigmentvlekken. De ontwikkelingen en apparaten volgen elkaar in razendsnel tempo op. Een keerzijde daarvan is dat sommige lasercentra al werken met technieken en apparaten waarvan de resultaten en risico’s nog niet bekend zijn, terwijl het om krachtige en dus gevaarlijke apparaten gaat.
Je loopt daardoor het risico veel geld uit te geven voor een behandeling die weinig tot niets doet. Ernstiger is dat je bij ondeskundig gebruik gevaar blijvende schade kunt oplopen, zoals littekenvorming en pigmentverandering. Kies daarom altijd een goed opgeleide behandelaar, liefst een die werkt onder toezicht van een arts of dermatoloog.
Verschillen
De apparaten verschillen in golflengte (kleur), vermogen, de diepte waarop ze in de huid werken, de stof waarop ze werken (CO2-gas of een vaste stof als glas) en of ze continue laserstralen uitzenden of met onderbrekingen (pulsen).
Laserspecialisten verdelen de type lasers vaak naar het probleem dat ze aanpakken. De drie belangrijkste zijn vaatlasers, pigmentlasers en verdampende lasers. De vaatlaser zendt licht uit dat bloedvaten dicht schroeit. Pigmentlasers verpulveren de kleurstof diep in de huid. De verdampende lasers schroeien door verhitting het bovenste deel van de opperhuid weg.
Klassieke lasers
De eerste lasers die werden ingezet tegen huidveroudering en behandeling van littekens waren de CO2 en de Er:YAG. Met deze verdampende lasers zijn verbluffende resultaten geboekt. Maar omdat je de opperhuid wegbrandt, is de herstelperiode of de downtime, zoals dat in jargon heet, erg lang. De behandeling, waarvoor je onder narcose gaat, is bijna te vergelijken met een operatie. Ook bestaat een aanzienlijke kans op complicaties, vooral pigmentveranderingen en een kleine kans op infecties en littekenvorming.
Tegenwoordig worden steeds vaker de minder krachtige, gefractioneerde lasers ingezet. Op de lamp zit een verdeelkapje, dat het licht diffuser maakt. Het voordeel van deze 'lunchtimelasers' is dat je na de behandeling sneller toonbaar bent en de kans op complicaties gering is. De gefractioneerde laser kan sommige huidproblemen een stuk verbeteren.
Resultaten
De huid wordt wat steviger, oogt frisser en rimpels vervagen wat. Ook worden de zogeheten fractionals met redelijk succes ingezet tegen littekens. Maar een eindresultaat als met de klassieke CO2-laser haal je er niet mee. Bovendien werken niet alle apparaten even goed: van sommige apparaten vallen de resultaten zelfs bijzonder tegen. Er zijn vaak ook meerdere (kostbare) behandelingen nodig.
Een categorie apart is IPL (intensed pulsed light). IPL-apparaten zijn een stuk goedkoper dan lasers en je treft ze dan ook veel in schoonheidssalons aan. Daar heten ze meestal lasers, maar feitelijk zijn het felle flitslampen en gaat het om lichttherapie. Het licht is een stuk minder krachtig, blijft wat meer aan de oppervlakte en je kunt er niet zo selectief mee werken als met een laser.
Allerminst onschuldig
IPL wordt ingezet bij ontharing, huidverjonging en pigmentvlekken. Maar de resultaten wisselen sterk van apparaat tot apparaat. De resultaten zijn over het algemeen een stuk minder spectaculair dan de laser en zijn soms nihil. Hoewel IPL minder krachtig is dan laser, zijn het allerminst onschuldige apparaten. In ondeskundige handen bestaat risico op verbranding, littekens en footprinting (rechthoekige afdruk van het flitslampblokje).
Een zusje van de laser is radiofrequentie. In plaats van licht werkt dat met radiogolven. De trillingen verwarmen de huid zozeer dat het weefsel iets krimpt en strakker wordt. Radiofrequentie is daarom een oplossing voor een slappere of verzakkende huid voor mensen die geen facelift aandurven. Ook tegen onderkinnen en cellulite wordt radiofrequentie met wisselend succes ingezet. Omdat de bovenste huidlaag intact blijft, ben je na de behandeling gelijk toonbaar.
Toch is ook radiofrequentie geen onschuldige behandeling. In het beginstadium van de techniek (toen nog thermage geheten, naar het eerste apparaat) werd soms teveel onderhuids vetweefsel weggesmolten, waardoor mensen een sterk vermagerd gezicht aan de behandeling overhielden. Een ander nadeel is dat radiofrequentie sterk wisselende resultaten geeft en dat de resultaten slecht te voorspellen zijn. Bij sommige mensen verdwijnt de onderkin, bij anderen doet het zo goed als niets.
Door Annet Maseland