door
Pascal Pater
27 mei 2009
Benita Ferrero-Waldner
Oostenrijk, Buitenlandse Betrekkingen
Politica en voormalig diplomaat Benita Ferrero-Waldner (Salzburg, 5 september 1948) studeerde rechten in Salzburg en werkte daarna twaalf jaar in commerciële functies het bedrijfsleven, in Duitsland en de Verenigde Staten. In 1984 begon ze op de Oostenrijkse ambassade in Madrid (ze is getrouwd met een Spaanse academicus). Dat was het begin van een carrière die haar uiteindelijk in 1993 voor twee jaar bij de Verenigde Naties bracht als chef protocol.
Ambassadeur was ze nooit. Wel, vanaf mei 1995, vier en een half jaar staatssecretaris en vier jaar minister van Buitenlandse Zaken voor de conservatief/christendemocratische ÖVP. Zij was als minister het kennelijk met opzet altijd opvallend geklede gezicht van Oostenrijk is de moeilijke periode vanaf januari 2000. Moeilijk, omdat haar partij een coalitie was aangegaan met de rechts-populistische FPÖ van wijlen Jörg Haider en als repressaille door andere lidstaten van de Europese Unie een tijdlang onderwerp was van sancties. Hoewel daarvoor in de toen geldende Europese verdragen geen rechtsgrond voor bestond (in daarna herziene verdragen is die wel geschapen).
Ferrero wees er op dat de voor Europa belangrijkste portefeuilles in handen van de ÖVP bleven, en dat Haider zelf geen regeringsverantwoordelijkheid droeg, hij bleef goeverneur van de deelstaat Karintië. De sancties haalden niets uit, de coalitie met Haider bleef nog geruime tijd in stand en Oostenrijk werd weer als volwaardige deelnemer aan de EU geaccepteerd.
In november 2004 trad Ferrero-Waldner toe tot de Commissie Barroso, na een mislukte gooi naar het presidentschap van Oostenrijk. De portefeuille buitenlands beleid die zij beheert maar een deel van het totale buitenlandbeleid van de EU. Ferrero-Waldner is vooral bezig met de landen die geen deel kandidaat-ldistaat zijn van de EU en ook geen ontwikkelingshulp krijgen. In haar werk moet zij bovendien rekening houden met de activiteiten van de buitenlandcoördinator van de Unie die buiten de Europese Commissie staat.
Ferrero-Waldner maakte vooral werk van contacten met Noord-Afrikaanse en Oost-Europese landen, twee groepen landen die voor veel EU-leden van belang zijn.