door
Pascal Pater
27 mei 2009
Danuta Hübner
Polen, Regionaal beleid
De Poolse econoom en politica Danuta Hübner (Nisko, 8 april) is geen makkelijke dame. Haar eerste kabinetschef, een Nederlander met grote ervaring als EU-ambtenaar, verliet na een paar jaar zijn post na een opgelopen conflict. Geleerd is ze wel, en trots daarop. Ze is de enige commissaris die zich in haar CV op internet aankondigt als ‘professor, Ph D’. Ze studeerde in 1971 af aan de gerenommeerde Economische Universiteit van Warschau.
De Economische Universiteit heette in die jaren (tot 1991) Centrale School voor Planning en Statistiek, en was bedoeld als een modelopleiding voor communistische economen, maar Hübner hoorde tot een generatie waarvan diverse leden veel later grote bijdragen zouden leveren aan het omturnen van de Poolse communistische economie in een markteconomie.
In 1974 promoveerde ze, na onder meer gewerkt te hebben aan de Autonoma universiteit in Madrid en de universiteit van Sussex in Engeland. Van 1981 tot 1988 was Hübner onderdirecteur van het researchinstituut voor ontwikkelingslanden aan de Economische Universiteit. In 1988 en 1989 was met een Amerikaanse Fulbright beurs aan de Universiteit van Californië. Daarna volgde benoeming in de directie van het Instituut voor Ontwikkelingsstudies en Strategische Studies.
In 1994 werd Professor Hübner staatssecretaris in het ministerie voor Industrie en Handel. Dat was al in een niet-communistische regering.
In de volgende jaren speelde zich in diverse functies een rol als onderhandelaar over Poolse toetreding tot allerlei internationale en Europese organisaties. Ze was in 1996-97 hoofd van KIE, het Comité voor Europese Integratie van Polen, een overheidsinstelling. In 2001 ging ze de KIE opnieuw leiden. In 2003-04 was ze als Europaminister de hoofdonderhandelaar over Poolse toetreding. In 1997-98 was Hübner hoofd van de kanselarij, de persoonlijke staf, van de linkse president Aleksander Kwasniewski. Daarna werkte ze enkele jaren voor de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties.
Als commissaris voor regionaal beleid beheert ze meer dan een derde van alle geld dat de Europese Unie uitgeeft. Zij moderniseerde het beheer.