door
Pascal Pater
27 mei 2009
László Kovács
Hongarije, Belastingen en douane-unie
De oude Hongaarse communist Kovács (Boedapest, 3 July 1939) heeft zijn partij nooit verlaten, maar evolueerde met haar tot sociaal-democraat. In de evolutie van zijn partij speelde hij een rol van belang.
Kovács werd opgeleid tot chemisch technicus en begon in het jaar na de door de Russen neergeslagen Hongaarse opstand van 1956 in een technische functie te werken. In 1963 begon hij aan een studie economie. Als student werd hij actief in de communistische jeugd- en studentenbeweging, wat hem in 1975 op een functie binnen de afdeling internationale zaken van de partij bracht.
In 1986 werd hij onderminister van Buitenlandse Zaken. Dat was in de periode waarin de partij de oude leider János Kádár ten val bracht en hervormingsgezinde leden de overhand kregen. In oktober 1989 maakten de communisten (de Hongaarse Socialistische Arbeiders Partij) een einde aan de eenpartijstaat en openden onder leiding van Gyula Horn het ijzeren gordijn.
Kovács werd in 1990 voor de nu Hongaarse Socialistische Partij omgedoopte beweging, nu oppositiepartij, zijn intrede in het parlement als buitenlandwoordvoerder. Van 1994-1998 was hij minister van Buitenlandse Zaken in de regering-Horn. Die voerde in eigen land een hard economisch saneringsbeleid.
Kovács was na de verkiezingsnederlaag die daarop volgde van 1998-2004 voorzitter van de partij. Bij de verkiezingen van 2001 weigerde hij zich kandidaat te stellen voor het premierschap, en schoof in plats daarvan Peter Medgyessy naar voren. In 2002 werd Kovács opnieuw minister van Buitenlandse Zaken, in de regering-Medgyessy. Die schoof hem na Hongarijes toetreding tot de Europese Unie in najaar van 2004 naar voren als lid van de dat najaar nieuw aantredende Commissie-Barroso.
Aanvankelijk had Commissievoorzitter Barroso hem de portefeuille energie toebedacht, maar tijdens de hearing daarover in het Europees Parlement maakte de Hongaar een zwakke indruk. Bij de verschuivingen in de geplande commissiesamenstelling die volgden op afwijzing door het parlement van de Italiaanse kandidaat-commissaris kreeg Kóvács belastingen en douane, tot dan toe mede behartigd door de commissaris voor de interne markt.