door
Pascal Pater
27 mei 2010
Androulla Vassiliou
Cyprus, Educatie en Cultuur
Zoals veel hoogopgeleide Cyprioten studeerde Androulla Vassiliou (30 november 1943) in het Verenigd Koninkrijk, het land dat Cyprus tientallen jaren koloniseerde (tot 1960) en er onder meer het Brits rechtsstelsel introduceerde. Vassiliou werd vanaf 1961 opgeleid tot advocaat aan de Middle Temple, een Londense Inns of Court, en studeerde vervolgens internationale zaken aan het Institute of World Affairs, ook in Londen.
In 1968 vestigde ze zich als advocaat en trad tevens op als juridisch adviseur van de Cypriotische vestiging van de Britse Standard Chartered Bank, een instelling die geworteld is in landen van het voormalige Britse imperium. Daarna adviseerde ze een lokale bank, de Bank of Cyprus. Cyprus is in zijn regio een financieel centrum van belang. Vassiliou was naast haar rechtspraktijk commissaris van diverse ondernemingen.
In 1988 staakte zij haar juridische praktijk omdat haar echtgenoot Goerge Vassiliou, een ondernemer, gekozen werd tot president van Cyprus. Androulla Vaissiliou richtte zich in die tijd op sociale en culturele activiteiten. Onder George Vassiliou vroeg Cyprus het lidmaatschap van de Euroepse Unie aan. Ook probeerde hij toenadering tot het de Turkse republiek te zoeken die in 1974 onder bescherming van Turkije werd gevestigd op het noordelijke deel van het eiland, na een mislukte poging om Cyprus bij Griekenland te voegen. George Vassiliou werd in 1993 niet als president herkozen, waarna Androulla een eigen politieke carrière begon en in 1996 in het Cuypriotische parlement werd gekozen voor de centrum-rechtse partij DISY.
Ze bleef parlemetnslid tot 2006. Ten tijde van de toetreding van Cyrprus tot de Euroepse Unie in 2004 steunde DISY het Zogenoemde Annan-plan voor de hereniging van Cyprus, dat door een meerderheid van de Grieks-Cyprioten echter in een referendum werd afgewezen. In het Europees Parlement hoort DISY tot de christendemocratisch/conservatieve EVP-fractie.
Androulla Vassiliou werd op 10 april 2008 lid van de Europese Commissie als opvolger van Markos Kyprianou, die minister van Buitenlandse Zaken werd. Zij kreeg dezelfde portefeuille en zette onder meer het anti-rookbeleid van Kyprianou voort.
Tot 2010 was ze commissaris van Gezondheidszorg, daarna van Educatie en Cultuur.