door
Robbert de Witt
28 mei 2013
Timmermans vreest dat zware wapens bij de verkeerde groepen terechtkomen - Foto: EPA
Fransen en Britten denken de druk op Assad-regime op te voeren door te dreigen met wapenlevering aan Syrische rebellen. Opheffing van EU-wapenembargo is grenzeloos naïef.
Lidstaten van de Europese Unie (EU) mogen straks zelf bepalen of ze wapens gaan leveren aan Syrische rebellen, zo kwamen de ministers van Buitenlandse Zaken min of meer overeen, na een klassieke marathonvergadering van twaalf uur.
Het wapenembargo verdwijnt pas als de vredesbesprekingen, over een maand in Genève, tussen Assad en de oppositie mislukken.
Vooral Frankrijk en Groot-Brittannië waren voor. Londen en Parijs menen dat ze zo het mes op de keel van president Bashar al-Assad zetten. Dat is wensdenken: in de twee jaar dat het conflict zich nu voortsleept, heeft het Syrische regime zich totaal gevoelloos getoond voor druk van wie dan ook.
Jihadisten
De enige verstandige lijn is die van minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans (PvdA). Hij wijst op de kans dat zware wapens in handen van de verkeerde groepen vallen – zoals de met Al-Qa'ida flirtende jihadisten van Al-Nusra.
Daarmee heeft het Westen inderdaad slechte ervaringen: in Afghanistan in de jaren tachtig, maar ook in Libië. Westerse wapens die daar waren gebruikt om de rebellen te steunen tegen Mu'ammar Khaddafi, doken vervolgens op in handen van jihadisten in Mali.
Gematigd?
De Fransen en Britten zeggen alleen 'de mogelijkheid' te willen om lichte wapens te sturen, naar 'gematigde' rebellengroepen. Maar wie is er nog gematigd in de Syrische chaos? En wat gebeurt er met het Westerse wapentuig als onverhoopt een radicalere groep straks de overhand krijgt?
Terecht zegt Timmermans dat er al voldoende wapens in het land zijn. Iran en Rusland leveren aan het regime, Golfstaten als Saudi-Arabië en Qatar sturen geld en wapens naar de soennitische strijders. Nog meer olie op het vuur zal deze brand niet blussen.