Blog

Buitenland

Agressieve Erdogan bewijst gelijk van Turkse betogers

door Robbert de Witt 8 jun 2013

Erdogan werd bij terugkomst in Turkije door duizenden aanhangers begroet
Erdogan werd bij terugkomst in Turkije door duizenden aanhangers begroet - Foto: EPA

Als Erdogan van Turkije echt een modern, democratisch land wil maken en geen sultanaat in een nieuw jasje, dan moet hij de ook naar die andere 50 procent luisteren.

Zijn tripje naar Noord-Afrika de afgelopen week heeft de Turkse premier Recep Tayyip Erdogan blijkbaar niet afgekoeld. Hij wil zijn plan om een moskee te bouwen op het Taksimplein in Istanbul gewoon doorzetten, ondanks de felle protesten hiertegen.

Ook de betogers lijken niet van zins hun barricades af te breken en hun verzet te staken.

Kunnen de Turken zich, net als eerder de Tunesiërs, Libiërs en Egyptenaren, opmaken voor een regimewisseling? Dat is voorbarig. Turkije is geen Egypte en het Taksimplein is niet het Tahrirplein in Caïro.

Zwijgend

Een dictator, waarvoor hij door sommige betogers werd uitgemaakt, is Erdogan ook niet. In vrije verkiezingen boekte Erdogan met zijn islamitische AK-partij de afgelopen tien jaar drie steeds grotere overwinningen. Erdogan merkte terecht op dat 50 procent van de Turken hem steunt.

Het gemiddelde inkomen van de Turken verdrievoudigde sinds 2001. En ook Turken stemmen met een blik in hun portemonnee. De nu zwijgende meerderheid zal de AK-partij niet zomaar in de steek laten.

Gefrustreerd

Tegelijk wekt Erdogans autoritaire stijl steeds meer weerzin. De pers wordt gemuilkorfd – nergens ter wereld zitten zoveel journalisten vast. De regering spuwt een stroom aan vroom-islamitische leefregels uit, zoals recent de strengere regels voor alcoholgebruik en het verbod op zoenen in het openbaar.

Volgens Erdogan zijn de demonstranten 'extremisten' en 'plunderaars', en zijn sociale media als Twitter 'een vloek voor de samenleving'. Met dit agressieve antwoord, dat klonk als het gefrustreerde gespartel van Noord-Afrikaanse leiders voordat zij werden verdreven, bewijst Erdogan het gelijk van de betogers.

Sultanaat

Ankara klopt zichzelf graag op de borst dat Turkije het bewijs is dat islam en democratie wel degelijk kunnen samengaan. Maar democratie is meer dan verkiezingen winnen en dan de hele bevolking je wil opleggen. Het betekent ook dat de rechten en vrijheden van minderheden worden gerespecteerd en beschermd.

Als Erdogan van Turkije echt een modern, democratisch land wil maken en geen sultanaat in een nieuw jasje, dan moet hij de ook naar die andere 50 procent luisteren.

Tags

zie ook

29 reacties

  • Tekenend dat bijna alle berichten, commentaren en analyses die ik her en der lees inhoudelijke exact overeenkomen; steeds dezelfde mening over de dictator Erdogan en de democratie in Turkije, ook nog geschreven in een overeenkomstig vocabulaire.Je wilt toch wel eens een andere mening horen? Klakkeloos de consensus volgen, dat doen toch alleen degenen die zich er gemakkelijk vanaf willen maken? Terwijl je weet dat er in berichtgeving altijd veel geselecteerd en weggelaten wordt? Afijn, dan ga je dus op zoek naar "de andere kant". Interessant wat je dan aantreft; een Grand Canyon, een Beringzee die roerloos tussen twee belevingswerelden opdoemt.
    Lees bijvoorbeeld ‘Het succesverhaal van Erdogan stuit tegen het zere been van de Kemalisten’ van Haci Tekinerdogan op wijblijvenhier.nl
    De reaganten completeren het beeld: net Elsevier, maar dan anders...
    In ieder geval wel een prikkel om bij meningsvorming niet gelijk mee te marcheren met de kolonne, met geen enkele colonne.

  • Op tv was te zien dat hij een goede imitator van Hitler is. Helaas was de man serieus.

  • Een moslimfundamentalist die naar andere meningen luistert? Grapje zeker.

  • Inderdaad een moslim fundamentalist die naar een ander luistert is een lachertje. De mensen die voor hem zouden stemmen omdat het economisch beter gaat met Turkije en zelf niet islamist zijn, moeten hem laten weten dat ze alleen blijven stemmen als het land seculier blijft.

  • Als je alles in Turkije wat met Kemal Atatürk te maken heeft weghaalt, en er iets voor in de plaats zet uit het Ottomaanse rijk of een moskee, dan is het wel duidelijk lijkt mij.

    En als hij alleen oor heeft voor zijn leden van de APK en conservatieven, en de andere helft van de Turken uitmaakt voor terroristen en bandieten, dan kan je wel zeggen dat het een dictator is die niet helemaal spoort.

    Maar de luchtbubbel gaat nu uit elkaar spatten, het geld schijnt op te raken waarmee hij zo snel populair mee werd, en zijn bedoelingen zijn ook wel duidelijker, gewoon een sterke conservatieve islamitische staat, en als het even kan voor politieman spelen in het Midden-Oosten.