De negentwintigste in de serie Alle Amerikaanse Presidenten: Warren Harding (1921- 1923)
Doordat de Republikeinen het vredesverdrag van Versailles - geesteskind van de Democratische president Woodrow Wilson - hadden verworpen, was het aan diens Republikeinse opvolger Warren Harding om formeel een einde te maken aan de Eerste Wereldoorlog.
Krabbel
Dat deed hij met een minimum aan decorum. De president was aan het golfen in New Jersey toen hij van de baan werd gehaald door een medewerker die de resolutie zelf uit Washington D.C. was komen brengen.
In de woning van een bevriende Senator las Harding, terwijl de hond des huizes aan zijn schoenen snuffelde, de resolutie die een einde maakte aan 'de staat van oorlog tussen de Keizerlijke Duitse Regering en de Verenigde Staten van Amerika.'
Nog steeds gekleed in zijn golftenue tekende de president. ‘Dat is alles’, zei hij. De oorlog was over en de president kon beginnen aan zijn volgende hole.

'Een knappe, lange man met glanzend zilverwit haar'
Negerbloed
Warren Gamaliel Harding zag het levenslicht op 2 november 1865 op de familieboerderij in Corsica, Ohio. Hij was van gemengde Britse, Ierse en Nederlandse afkomst.
Zijn hele leven, vooral tijdens zijn campagne voor het presidentschap, bleef hem het verhaal achtervolgen dat bij Hardings meer dan een druppel zwart bloed door de aderen stroomde. Een aantijging die Harding bijzonder kwaad maakte, al opperde hij tegenover een bevriende journalist dat een van zijn voorvaders wellicht inderdaad van het rechte pad was afgedwaald.
Beide ouders van Harding waren arts. Hun zoon had een meegaand karakter. Tijdens een lezing voor de Nationale Persclub in 1922 memoreerde de president hoe zijn vader hem eens had gezegd: 'Warren, het is maar goed dat jij niet als meisje op de wereld bent gekomen. Want dan was je continu zwanger geweest. Jij kunt immers geen nee zeggen’.
Middelmatig
Warren Harding was een knappe, lange man met glanzend zilverwit haar, een klassieke Romeinse neus, grijze ogen en een prettige stem. Op zijn 24e kreeg hij een zenuwinzinking. Om op krachten te komen ging hij naar een inrichting in Michigan, die werd geleid door dr. J.P. Kellog (van de cornflakes).
Harding was dol op mensen. In alle jaren dat hij eigenaar was van de Marion News, een lokale krant in Ohio, werd er niemand ontslagen. Er was niets wat Harding zo vervelend vond als iemand tegen zich in het harnas jagen.
Zijn intellectuele vermogens waren bijzonder middelmatig. Ook op Harding was van toepassing geweest wat de Britse premier Winston Churchill, een halve eeuw later, over zijn opvolger Clement Attlee zeggen zou: een bescheiden man, met veel om bescheiden over te zijn.
Bastaardkind
In 1891 trouwde de 25-jarige Harding de vijf jaar oudere Florence Kling DeWolfe. Deze hautaine weduwe deed wonderen voor het krantenbedrijf van haar man. Maar het huwelijk was niet gelukkig.

Warren en Florence Harding, een weinig gelukkig huwelijk
Harding zocht zijn heil steeds vaker in huizen van plezier, terwijl “Flossie”, toen ze eenmaal het Witte Huis had betrokken, zich meer en meer voor de astrologie ging interesseren.
Harding had vijftien jaar lang een verhouding met Carrie Philips. Samen met de wederzijdse partners, die van niets wisten, werden tochten naar Europa (1909) en de Bermuda’s (1911) ondernomen. Na zijn dood werd bekend dat Harding, officieel kinderloos gebleven, een dochter had.
De moeder was een zekere Nan Britton met wie de president een nieuwe betekenis aan het begrip Oval Office heeft gegeven. Harding heeft zijn dochter alleen maar op foto’s gezien. Hij betaalde, in lijn met zijn karakter, een ruime alimentatie.
Wapenbeheersing
Harding debuteerde als politicus in het deelstaatparlement van Ohio. Een onopvallende termijn in de Senaat (1915-1921) volgde. Op de conventie in Chicago waar in juni 1920 de Republikeinse kandidaat voor het presidentschap verkozen moest worden, was Harding een van de ‘the darkest horses’, een van de meest onwaarschijnlijke kanshebbers.
Doordat de partij zich niet op een grote naam kon verenigen, en iedereen hem aardig vond, viel de kandidatuur toch aan de courantier uit Ohio toe. In november van dat jaar versloeg Harding de Democraat, James Cox, ook een man uit de krantenwereld van Ohio, met gemak.
Erg zeker van zijn zaak voelde hij zich toch niet. Tot een vriend zei hij: ‘ik ben niet geschikt voor dit ambt en ik had hier nooit mogen zijn.’ Hardings grootste wapenfeit als president was het bijeenroepen van een wapenbeheersingsconferentie.
Na drie maanden van onderhandelen in Washington (1921-22) spraken de belangrijkste maritieme staten (minus Duitsland) af om het tonnage van hun vloten volgens een bepaalde verdeelsleutel terug te brengen. Verder was Harding de eerste president na afloop van de Burgeroorlog die op zuidelijke bodem (Alabama) durfde te pleiten voor de rechten van de zwarten.
Schandalen
Zijn regering werd ontsierd door corruptieschandalen. De meest beruchte was de Teapot Dome- affaire, toen aan het licht kwam dat de minister van Binnenlandse Zaken voor eigen gewin olie-exploratierechten in Wyoming had verkocht.

Harding, misschien wel de slechtste president ooit
In de zomer van 1923 vertrok de president voor een lange reis door het land om gewone mensen te ontmoeten en zijn beleid uit te leggen. In de buurt van San Franciso kreeg hij longontsteking. Op 29 juli werd hij daar ondergebracht in kamer 8064 van het Palace Hotel.
Op 2 augustus las zijn vrouw aan zijn ziekbed een artikel uit de Saturday Evening Post voor dat vleiend voor Harding was.‘Prima, dat is goed, toe, lees nog wat verder’, zei hij. Dat waren zijn laatste woorden, want enkele ogenblikken later was hij dood.
Harding is 57 jaar geworden. Zijn biograaf Morton Keller wijst er op dat Harding een vaste plaats heeft op ieders lijstje met de slechtste presidenten: Beperkt intellect, geen leiderschapskwaliteiten, corrupte medewerkers, en dan nog die in zonde geteelde liefdesbaby.