Blog

Cultuur & Televisie

Nu de PvdA kort op cultuur, houden de kunstenaars zich stil

door Afshin Ellian 19 dec 2012

De gesubsidieerde kunstwereld kwam in opstand tegen de bezuinigingen
De gesubsidieerde kunstwereld kwam in opstand tegen de bezuinigingen - Foto: ANP

Sommige mensen en groepen mensen sporen niet. Althans niet altijd. Hoe zou u willen dat u beroofd wordt? Rare vraag! U wil nooit beroofd worden.

Maar stel dat u een keuze hebt over de manier en omstandigheden waarop en waaronder u kan worden beroofd. U wil natuurlijk op meest vreedzame wijze worden beroofd.

Uitschelden

Er zijn minstens twee situaties denkbaar. Rovers kunnen uw portemonnee opeisen, terwijl ze u aan het uitschelden zijn. In de tweede situatie kunnen ze u beleefd vragen om niet alleen uw portemonnee maar ook de sleutel van de auto in te leveren.

In dit geval wordt u beleefd beroofd. Maar wel zwaarder beroofd. U wil nog steeds niet worden beroofd. Dat is de beste houding.

Aanvaring

Onze postmoderne linkse vrienden in Hilversum en elders denken geheel anders over hun financiële existentie.

Deze week kwam het kabinet, vooral de PvdA, in aanvaring met de PVV. Wellicht bent u vergeten dat Halbe Zijlstra (VVD), staatssecretaris voor cultuur en media in Rutte I, de opdracht had om op cultuur en media te bezuinigen.

De gesubsidieerde kunstmensen gingen massaal de straat op. Rutte I werd aangemerkt als het eerste nationaalsocialistische kabinet na 1945.

Heftige tijden

Het waren heftige tijden. De gesubsidieerde kunstwereld kwam in opstand. Wie was de leider van het verzet? De halve Palestijnse dichter des vaderlands. Hij presenteert zichzelf als een halve Palestijn.

De dichter des vaderlands haalde keihard uit naar het kabinet. Zijlstra moest het ontgelden. En de PVV was de wedergeboorte van het fascisme.

Jeugdige lezers moeten nu goed opletten: het gaat hier om een glorieus moment in de vaderlandse geschiedenis, waarop een dichter in opstand kwam, die een tijdje later nog in het vrije China, op de kosten van Zijlstra rondliep om zijn teksten te verkopen.

Verzetsmensen

Een groep intellectuelen, allemaal verzetsmensen, dacht dat de tijd was aangebroken om anders naar China te kijken.

Maar voordat hij naar China ging, kwam de vaderlandse dichter van het verzet dus  in het vrije Nederland in opstand tegen het oprukkende fascisme.

De linkse media brengen intrigerende figuren voort: iemand die continu hakt op Israëliërs maar niet op Hamas of de Moslimbroeders, voerde verbale aanvallen uit op Wilders maar niet op Chinezen.

Kritiekloos

De dichter of de lichter des vaderlands zou zelf geen seconde onder een moslimheerschappij willen en kunnen leven. Toch kan hij kritiekloos het islamitische tuig in het Midden-Oosten bewonderen. Hij komt ten slotte niet echt uit het Midden-Oosten, maar is opgegroeid met kinderbijslag en Sesamstraat. Toch presenteert hij zich als een halve Palestijn. De wonderen zijn de wereld niet uit.

Waar is het verzet gebleven? Waar ging het om? Wederom moeten de jeugdige lezers opletten?

Keiharde taal

De Telegraaf meldde dat PVV-Kamerlid Martin Bosma in de Tweede Kamer aan het cultuurdebat was begonnen met een keiharde uithaal naar de kunstsector: De sector is hypocriet en koos veel te zware woorden toen het vorige kabinet, gesteund door de PVV, besloot te bezuinigen op de sector.

Bosma zei dat de vergelijkingen tussen de PVV en nazi's niet van de lucht waren, toen eerder 50 miljoen euro op kunst en cultuur werd bezuinigd.

Maar nu minister Jet Bussemaker (Cultuur, PvdA) de bezuinigingen van 200 miljoen euro heeft omarmd, houdt de sector zich stil, zei de PVV'er, aldus De Telegraaf.

Nazi, nazi

Bosma vindt het opvallend dat een minister met een linkse achtergrond niet zo hard wordt aangevallen. 'Als 50 miljoen betekent nazi, nazi, nazi, wat betekent 200 miljoen dan? vroeg Bosma zich af.

En wat zei PvdA-Kamerlid Jacques Monasch als reactie op Bosma? Monasch zei dat het verzet van de kunstsector, zoals bij de mars der beschaving, vooral was gericht op het harde beleid om de sector een kopje kleiner te maken. De toon is nu volgens Monasch veranderd. Hij sprak van een klimaatverandering, waarbij het nu draait om respect en erkenning. 'Ik ben er trots op dat dat verschil zichtbaar is.'

'De toon' kost de kunstenaars 200 miljoen euro: de gesubsidieerde kunstenaar wordt op beleefde wijze beroofd.

Geestig

En Bosma? Ja, hij is geestig: Bosma zei dat je van een andere planeet moet komen om te spreken over een klimaatverandering: 'Er wordt gewoon voor 200 miljoen gehakt.'

Twee rovers wilden de postmodernistische kunstsector van hun subsidie beroven. De eerste wilde op onbeleefde wijze slechts 50 miljoen korten, de tweede wil op beleefde wijze de sector 200 miljoen euro lichter maken. Waar is de dichter des vaderlands? Waar is de mars der beschaving?

Psyche

De psyche van een gesubsidieerde kunstenaar: de toon en niet de inhoud, de vorm en niet de inhoud van de portemonnee van een kunstenaar.

Begrijpt u er iets van? Zijn deze mensen normaal? Beschikken ze nog over gezond verstand?

Nee, ze sporen niet . En daarmee bewijzen ze dat ze toch nog enige connectie hebben met de kunst.

Tags

zie ook

21 reacties

  • 'Don't bite the hand that feeds you'

    Dit somt het eigenlijk wel op. Dat de Pvda in hetzelfde bed ligt als de kunstsector, is geen nieuws en de cultuursector houdt rekening met een versoepeling als de storm is overgewaaid. Kortom, het is beter de Pvda te vriend te houden.

  • Hypocrisie is al zoo oud als Zarathoestra.
    Sinds Obama president is zwijgt ook de ' anti war lobby' in de USA.

    Het draait ook helemaal niet om principes. Enne links, de anarchisten van vroeger, zijn nu de machthebbers.

    Politiek is terug te brengen op een potje Halma. Het gaat om ego en winnen.

    Links is totaal ledig anno 2012.

  • één van de claims van kunstenmakers is eerlijkheid t.o.v. de wereld / spiegel voorhouden . Tja , over en voorbij , een briljant blog Professor , hulde !

  • De PvdA houdt enkel alleen van de bureaucratie eromheen, niet van de kunst. Zolang die bureaucratie doorgaat zijn zij tevreden. Goed dat u die sector eens opschudt, maar wakker zullen zij er niet van worden, laat staan liggen.

    "Het werkelijke domein van de ambtenaar is de dictatuur. In een dictatuur is iedereen ambtenaar" schrijft Harry Mulisch in "De ontdekking van de hemel".

    De sociaal-democraten (maar ook de andere politieke richtingen) hebben van kunst en cultuur geen snars begrepen. De oorspronkelijke, binnen een gemeenschap relatieve onafhankelijkheid(!) van de kunst wordt door zowat alle politieke machthebbers maar al te graag als marginaal, overbodig, tot soms wel als waanzinnig aangemerkt. En dat moet het ook zijn! Goede kunst houdt geen rekening met de hand die hem voedt! En de meeste kunst die voor kunst doorgaat is theater. En ook daar genieten we van!

  • (linkse) politici zijn meesters in het gebruik van vage uitdrukkingen en termen om het rotsvaste geloof in eigen superioriteit te maskeren:
    "kopje kleiner te maken", "de toon is veranderd", "klimaatverandering"
    De facto is er dus niets veranderd, alleen worden de bezuinigingswoorden nu uitgesproken, om maar eens bij Zarathoestra te blijven, door een Übermensch ipv een Untermensch.