Nieuws

Cultuur & Televisie

'Kunstsubsidies bepaald door vriendjespolitiek'

door Anna Dijkman 14 mei 2007

Bij het verstrekken van kunstsubsidies is vaak sprake van vriendjespolitiek
Bij het verstrekken van kunstsubsidies is vaak sprake van vriendjespolitiek

Het kunstsubsidiesysteem in Nederland leidt tot middelmatige kunst en is een zaak van vriendjespolitiek. Het is een vangnet voor armlastige kunstenaars en is nodig aan herziening toe.

Dat schrijven Lex ter Braak en Gitta Luiten, de directeuren van het Fonds BKVB en de Mondriaan Stichting, de twee grootste kunstfondsen in Nederland, in hun boek Second Opinion dat vandaag uitkomt.

In het boek geven dertig mensen uit de kunstwereld hun mening over de kunstsubsidies in Nederland.

Pappen en nathouden
Volgens het duo is het stelsel van subsidieverstrekking contraproductief en heeft het zijn doelstellingen - meer internationale aandacht, hogere kwaliteit, meer bezoekers en grotere maatschappelijke betrokkenheid van de kunst - niet bereikt.

Ter Braak zegt vandaag in de Volkskrant dat de kunstwereld te veel gericht is op de overheid, omdat daar het geld vandaan komt. Volgens hem ligt te veel nadruk op de gelijkmatige verdeling van het subsidiegeld over te veel kunstenaars. Het systeem van 'pappen en nathouden' is volgens hem nog steeds een sociaal vangnet voor armlastige kunstenaars.

Belangenverstrengeling
Opmerkelijk is dat de twee directeuren ook de beoordelingscommissies bij hun eigen fondsen bekritiseren. Ter Braak meent dat het besluit wie subsidie krijgt veelal wordt bepaald door ‘belangenverstrengeling en vriendjes- of vijandenpolitiek’. Volgens Luiten zijn de beoordelingen te vaak gebaseerd op consensus tussen de commissieleden. ‘Het systeem bevordert het compromis, in plaats van excellentie', vindt zij.

Hun kritiek op het kunstbeleid is niet nieuw. Zo zei kunsteconoom Pim van Klink vorig jaar dat het beleid 'inefficiënt en contraproductief' is. Volgens hem ontbrak het de Raad voor Cultuur, die het geld verdeelt, aan 'geobjectiveerde maatstaven voor kwaliteitsbeoordeling’.

In plaats van voorop te lopen, mist Nederland internationaal aansluiting, schreef Elsevier in 2005. Catherine David uit Frankrijk, oud-directeur van kunstcentrum Witte de With in Rotterdam en nu docent aan een Duits kunstinstituut, zei toen dat Nederlanders 'materialistisch en op geld belust’ en 'te veel op Amerika gericht’ zijn. De Belg Chris Dercon, oud-directeur van museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, vond Nederland naar binnen gekeerd, met kunstenaars met weinig ambities.


Naar de homepage

Tags

zie ook

10 reacties

  • Nieuws zo oud als Methusalem. Ik ken allochtonen die de hele wereld rondreisden langs allerlei luxe resorts in het kader van multiculturele kunst. Blanke kunstenaars die geen cent krijgen omdat er zoveel allochtone projecten gesubsidieerd worden (waarbij ze eerst een paar maanden hun thuisland bezoeken van het fondsengeld zodat er voor participerende kunstenaars zelf niets meer overblijft). Echte artiesten (Hollanders natuurlijk) die bewezen hebben publiekstrekkers te zijn, en doodleuk worden weggestuurd met de mededeling dat ze maar zelf sponsors moeten zoeken in het bedrijfsleven. Gefrustreerde Hollandse kunstenaars die geen cent krijgen 'omdat er geen allochtonen bij het project betrokken zijn'. Ga zo maar door.

    Soms is het helemaal niet leuk zoveel inside kennis te hebben; zeker niet als er zo'n rapport wordt gepubliceerd dat jaren later nog eens als mosterd na de maaltijd komt aanwaaien.

  • Kunstsubsidie, een walgelijk woord op zich al. Mij wordt geld afgenomen, om iets waar ik niet zelf voor kies te betalen en mij op te dringen. Ik haat die subsidie-cultuur in Nederland.

  • @ Anne U hebt volkomen gelijk.
    Overal wordt de subsidie pot door "linkse intellectuelen" beheerd. De vriendjes politiek is stuitend, waardoor de middelmatigheid zegeviert.
    Het is begrijpelijk dat vele middelmatige kunstenaars in Nederland linkse rakkers zijn, want daar komen hun inkomsten vandaan.

  • Ik heb het al veel vaker gezegd: Kunstsubsidies zouden per direct afgeschaft moeten worden.

    Als je je als kunstenaar niet kunt bedruipen ben je kennelijk niet goed genoeg en kun je beter iets anders gaan doen.

    Ik ben freelance-ict'er. Als ik geen opdrachten meer kan krijgen, kan ik dan ook subsidie aanvragen? Neen, dat kan niet. Ik ga dan gewoon een hoop boeken lezen en zorgen dat ik beter word zodat ik mijn potentiële klanten weer voldoende te bieden heb. En als dat niet lukt, dan ga ik iets anders doen.

    Ik kan me voorstellen dat wanneer overheden een kunstwerk willen, ze dan een beginnende of onbekende kunstenaar een kans geven om die op weg te helpen, maar daar zou de overheidsinmenging wat mij betreft op moeten houden.

    Laat de linkse intellectuelen hun eigen geld (bijvoorbeeld via de triodos-bank of zoiets) in de kunstenaars steken in plaats van het zuur verdiende geld van realisten te verspillen.

  • Niet te geloven dat dit, notabene door de veel verwachte sreening van nieuwe regeringen altijd nog is blijven bestaan.Kappen ermee,en wel subiet.Ik kan ook wel drie strepen zetten,maar daar krijg ik nooit subsidie voor!!!