door
Lucas Gasthuis
29 jun 2011
Schrijver P. F. Thomése is gecensureerd door de NCRV, zegt hij
Publiek omroep NCRV heeft geknipt in een gesprek met de schrijver P.F. Thomése over het Israëlisch-Palestijns conflict.
Dit schrijft Thomése zaterdag in een artikel in avondkrant NRC Handelsblad.
Reis
Thomése reisde in 2010 op kosten van de vredesorganisatie United Civilians for Peace naar Israël en de Palestijnse gebieden. Hij deed dat samen met de schrijvers Jan Siebelink, Rosita Steenbeek en de van tv-praatprogramma's bekende priester Antoine Bodar.
Een televisieploeg van de NCRV vergezelde het gezelschap. Volgens Thomése werden ze elke avond in hun hotel 'op camera' doorgezaagd met als bedoeling emotie te registreren.
Eigen schuld
Thomése vertelt de NCRV 'dat de Palestijnen het misschien toch ook wel een heel klein beetje aan zichzelf te danken hebben, met hun terroristische en corrupte regeringsleiders'. Die uitspraak wordt er volgens Thomése later uitgeknipt.
Thomése: 'Het is de bedoeling dat de Palestijnen als slachtoffers worden gezien, anders klopt het format van het NCRV-programma niet meer.'
De NCRV was zaterdag niet bereikbaar voor een reactie. Op 28 juni verschijnt Thoméses boek Grillroom Jeruzalem.
Reactie NCRV - 29 juni 2011
Hoe Frans Thomése de werkelijkheid herschrijft
Afgelopen zaterdag deed schrijver Frans Thomése in NRC verslag van zijn bezoek aan Israël. Voor het NCRV programma Altijd Wat maakte ik een tv reportage van deze reis. Volgens Thomése is hij door mij gemanipuleerd om er een anti-Israël boodschap door te drukken. Hierbij een paar nuanceringen in het relaas van Thomése.
Eind 2010 kreeg ik het verzoek van de Nederlandse organisatie United Civilians for Peace (UCP) om mee te gaan met de schrijvers Rosita Steenbeek, Jan Siebelink, Frans Thomése en de schrijvende priester Antoine Bodar. Het gezelschap zal een bezoek brengen aan de Palestijnse gebieden.
De uitnodiging zorgt voor discussie op de redactie omdat de reis georganiseerd is door een ngo die kritisch is over de Israëlische politiek in de Palestijnse gebieden. Een standaard journalistiek verslag zit er dus niet in. Als opinieprogramma probeert Altijd Wat onderwerpen op een andere manier te belichten. We besluiten het reisgezelschap te vragen dagelijks op camera een dagboek in te spreken. Het is hun verslag in eigen woorden, geen interview. Uiteraard is het onmogelijk om de videodagboeken integraal uit te zenden, dus ik bepaal in de montage wat in de reportage komt.
"Het is de bedoeling dat de Palestijnen als slachtoffers worden gezien, anders klopt het format van het NCRV-programma niet meer", schrijft Thomése. Hij vertelt niet over de bijeenkomst voorafgaande aan de reis, waar het programma wordt gepresenteerd door het UCP. Wat opvalt is dat de Nederlanders alleen in contact zullen komen met Palestijnen en Israeliërs die kritisch zijn op hun eigen regering.
Ik protesteer omdat het programma te eenzijdig is en stel voor om ook de kant van de kolonisten in het programma op te nemen. Deze suggestie wordt door alle schrijvers, ook door Frans Thomése, met instemming begroet en na enig gemor ("dit doen we normaal nooit") door het UCP georganiseerd.
Thomése beweert dat een kritische opmerking van hem over de Palestijnen uit het videodagboek is geknipt. Hij vindt de kritiek van zijn collega-reisgenoten op Israël te ver gaan. Ik had het voor de balans van de reportage fijn gevonden als Thomése het inderdaad had opgenomen voor de Israëliers. Conflict leidt altijd tot interessantere tv. Maar helaas was dat niet het geval. Thomése toonde zich, net als de andere Nederlanders, geschokt door het lot van de Palestijnen.
Blijkbaar had Frans Thomése zich de reis anders voorgesteld, maar dat hij de werkelijkheid nu probeert te herschrijven is pijnlijk.
Piet de Blaauw - Verslaggever NCRV Altijd Wat